IV. Epistola g. Herefordiensis episcopi, ad Ervisium, Sancti Victoris abbatem.—Petit aliquem ex ejus grege, qui Ecclesiae Wigorniensi pastore viduatae praeficiatur.

G. Dei gratia, Herefordiensis episcopus, dilectis sibi in Domino E. S, Victoris abbati curaeque suae commissis fratribus, salutem, gratiam et benedictionem.

Nos vobis ad praesens scribere vestraeque benignitati preces affectuose porrigere charitas de cordibus fratrum vestrorum imperiosa compellit. Plorans enim ploravit in nocte doloris sui jamdiu Wigorniensis Ecclesia, nec poterunt haerentes maxillis ejus lacrymae, nisi per vos reprimi leviter aut exsiccari. Optans itaque post amissi damna pastoris patrem sibi de more substitui, recurrit ad pascua unde pastorem primo suscepit, unde primo canonicae institutionis rudimenta, Domino sic disponente, sortita est. Unde cum supplici supplicamus, preces fraternitati vestrae cum rogante porrigimus, quatenus Ecclesiae quam plantavit dextra vestra, pastorem idoneum providentes, et qualem sibi noveritis expedire, de collegio vestro concedatis, ut ipsos jugis obedientiae, et nos, si quid possumus, gratiae et servitii debitores habeatis. Valere vos oportet in Domino, dilectissimi.