Epistola XXIV. Ad Lanfridum Abbatem Cocnoei S. Wlmari

Ut gregem non deserat ob vaxias molestias

ANsrLxUs, vocalus archiepiscopus, fiatri. charissimo, domno abbati cenobii Sancti WlImari La^rntoo, divino regi consilio et adjuvari ausilio. ,

De petitione vestra, qua mihi infatigabiliter 1nstatis quatenus ab episcopo vestro consilio et precibus meis tentem impetrare vobis licentiam abbatiam, in qua vos divina constituit dispositio, deserendi, s«pe multumque *** mecum cogitavi, et cum aliis 1n. qui-

VYARLE LECTIONES. ** Cum codem 1s. collata. 19? Saepe multum ms. sepe multumque

JOANNIS PICARDI NOTE. riam erratulorum fugam leviorumque praeceptorum C — (10) Osmaundo episcopo. Sarisberiensi vel Salishc-

diligentissimam observantiam, ut passim et crebro Anselm. commonet , cterique Patres , nempe D. Chrysost, homil 27 in Matth., etis ad populum Ànthioch. Hieron. «d Rustieum monachum, et Eustachiam de custodia virginitatis, Gregor. Nazianzen. orat. 1 in Julianum, D. Ephrem. tom. ll tract. De intemperantia ab his verbis : Ve, illis, qui minimis levissimisque, etc., et Parzenesi tom. XXIX S. C:esa3 us Arelat, sem. 8. Rursusque noster Anselm. apud Eadmerum lib. r, similitudine sumpta ex. vinario , ejus lima, quantumvis tenues, si non obturentur , co"festim aqu.n totam emittant, unde piscium consequetur interitus, Leonius canonicus noster poeta non contemnendus, qui ante 400 annos parabat heroicum carmen in universa Biblia, sed mois praveuiens jamjam scribentis manum obstupefecit et compescuit. Quam ob causam reliquit tantum libros duod' cim finitos in historia Ruth. Is, iquam pizeter hae et alia poemata, illud 1eperi ad. lem praesentem, cui titulo ést : Quod non sunt negligenda venualia. Carmen sequitur hujusmodi :

Qui bene cuncta fugs graviosis ciimina noaee, Iloc age ne culpa sub leviore cadas.

Culpa qiavis, semper levium contemptus habetur ; Parvaque que [uerant, crimina magna facit.

Quid. vitasse lutum juvat, ut meigaiis avena ? Foie lutum fetet; non minus illa necat.

Sic. timidus frustia maiis alta pericula [ugit Quem necat 1n tuto fluminis unda vado.

Ncc satis est gressu [oveas vitaye patentes, Deciput incautos et via plana pedes.

Ut bene, que sese produnt tcomunoda, vues, Unlium specie noxia multa latent.

Hactenus décastichon, quod antehac 3n vulgus non exierat, ul eilera sut auctoris poemala , inter que vidi litteras, unasad Adrianum IV, altevas ad Alexandrum Ill, summos pontifices. Ko quoque loci speetant Plutarchi duo ultima capitula ejus tractatus , quem m cnpsit: Quomodo videie quis posa ( an. t: virttle prontot eat.

riensi. Ante hunc reliqui episcopi vocabantur Schireburnienses a Schireburnia. in Anglia. Westsavonica, vico ignobili, eL inamono. Unde niiium est tandiu illie episcopos sedisse. Tandem 1075, synodus auctore Lanfranco Londini est. habita, in. qua, ut testantur acia ejusdem epistolis Lanfranei ad mista, et decietis summorum ponüf(icum , Damasi videlicet el Leonis, nec non ev conciliis Saidicensi atque Laodicensi, in quibus prohibetur episcopales sedes in villis existere, concessum est regis muni ficentia, el sodali auctoritate. prefatis tibus. cpiscopis de villis transire ad civitates; Hermaunó. de Syraburnia ad Serisberiam, ete. Vulgaiis autem codicum impiessoirum lectio habet Sarisbetiam et Schereburniam; tabule quoque Saiisberiensium episco-

orum in h»ibliotheca Sancti Victoris. Parisiensis.

ermanus igitur mox ut sedem invexit Saiisberiam, inchoavit-ecclesiam primariam, cujus opus mois

p Pravemens 1emorata est. Osmui dus autem succes-

sor operi inchoato colophonem unposu:t, ut. notavit Malmesberiensis lib. 11 De gest s ponuficum. | Anglerum. C:eterum juxta Sarisberian positum est coenobium. Wiltoniense ad. Wilen. flumen. in. vico. non eviguo, eui nomen Willuna, a. quo et. Willonicusis Parthemo ut sedem, 11a et nomen. Ira&iL ; originem vero ab Edgaro rege, qui illuc intioductis monialibus Beuedictiuis antistitam pi2posuit filiam suam , nomine Editham, anno 974, ut Lilio placet. Seio quidein, sed non importune (sirorum euim sanctorum quolibet tempore memoria. solet esse. oppor-: Iuna) in. mentem. venit adnotare qua D. Atitonin, Suiiptis dedit im part, histor. 24, cap. 12; nempe hune Osmundum (quem Osimundum | nuncupat) ob saneiitanis fa vam, et miraculorum fiequenuiam in divos relatum fuisse. a Calisto lil. papa, anno 1457, ofliiciunique pr.eseiiptum , 1n ejus memoriam fien-, dum nomiue unms confessoris episcopi. Qua qui- , dem Osmundi apotheows a Gegorio IX. fuerat tentata, sed isurgenubus variis in. Ecclesiam. tempesta-, tibus proogata, donee screniori die rllucescente tai sanctum 1)0scrpuonis. opus fic13 posset religiosus. €t

intellexi, quauis propter-compassionem qua tristitiae fraternitatis vestrae compatior valde vobis congauderem si Dei miseratione, consilio et permissione archiepiscopi et episcopi 1?* vestri, desiderium ves» sirum assequeremini; periculosum tamen mihi esse tam inusitatam rem petere ef consulere, Timeo enim me non parum peccare, si mea instantia locus vobis commissus omni rectore destituitur atque ef rerum et morum et ordinis, majori, imo omnimoda vastatione desiruitur. Si enim ad aliud ibi vestra non prodesset presentia, nisi quia non ibi regnare potest nec libeie exerceii sine aliqua reprehensione malitia, ita nec. male ibi est, sicuti esset, si. esset Sine rectore, aut in ordinis auL in rerum destructione, non tamen possetis conqueri quas ibi inuti-

spirituale, ne locum predictum destrueret, comprimeretis. Quanto magis tunc se vestra consolari potest prudentia, cum sint aliqui sub illa qui ejus consiho et gubernatione uti desiderant, et voluntaria subjectione illi obediunt. Est et aliud unde in tribulatione vestra debetis gaudere, quia non est dubium vos illam bono zelo Dei habere, et timore Dei cujus consideratione illam fugere non audetis, sustinere, Certe ubi tot rationes sunt consolationis et spiritualis letitie, non magnum pondus habere debet amaritudo tristitis. Quippe non solum considerat Deus, quantum studium alicujus in aliis proficiat, sed etiam, aut forsitan magis, quantum laborem in intentione proficiendi, et dolorem quia non proficit sec indum intentionem, sustineat. Nostrum enim est laborare et seminare, Dei vero est incrementum et effectum dare. Quod nostrum est, quamvis eo adjuvante sit, nobis retribuit; quod autem suum est, sibi attribuit. Quod si hee mens vestra son vult aut non valet suscipere, 378 non piohibeo, si per episcopum vestium, et per eos ad quos res haec perunet, Deo disponente, ad desiderium vestrum ordinate potéstis pertingere. Valete.

fus consilium spirituale speravi, sum locutus; et EY