Epistola XIX. Ad Bosonlm
Quod non scribat fiequentius ob iom» diss 'diumque 1egium. Et ae tibro, Cur Deushomo, quem Eadme2us transciibebat.
Quod pater filio, Árater fraüi, dilectissimus dilectissimo, A. B. quod ille, illi. A
Gratiasago, sicut ego tibi, gro epistolari « isitatione tua, pro-consilio, pro consolatione, pro desidei1i0o (uo. Et quoniam, quamvis super omnia mundana me desideies, plus tamen pendet cor tuum ad consolationem ribulationis me», quam novisti, quam ad saüietatem desideiii tui, quod majus inter ea que mundi sunt habes. Novit dulcedo dilectionis Lus erga me dulcedinem dilectionis meae erga te, et no-
B vit affectus meus erga te affectum tuum eiga me.
Alter alterius intima ex intimis suis cognoscit, quia vera sinceritas veram sinceritatem intelligit, et experimentum certum in nentro dubitationem oriri permittit. Vera itaque et ex Deo nostra" dilectio 4"? mutua habuit principium; et in hoe non precor ut in quo hactenus perseveravit, perseveret, sed jn spe Dei fiducialiter pronuntio quia perseverabit. Litteras non tibi szepe secundum desiderium meum et tuum mittere possum, quia etiamsi opportunitatem haberem, scandalum tamen aliqua occasione a rége, qui omnia qui aime sunt et quse me diligunt odit, et adversus Ecclesiam nostram aut adversus latorem, si quo modo cogaosceretur, timerem. Librum quem edidi, cujus titulus est : Cur Deus homo, domnus Eadmerus ?75, charissimus filius meus, et baculus 17? senectutis meae, monachus Becci, cui tantum debent amici mei quantum me diligunt, libenter Ecclesise Beccensi, ut filius ejus, transcribit. Quoniam domno abbati Ecelesi:g nostre propter causam praedictam sceribe1e nolo, tibi commendo memoriam mei, ut in cordibus 19? eorum, quos sicut animam meam dilexi, ipsis testibus, et dum vivam, Deo daníe, diligam, frequens tua commonitio veterascere et evanescere eam non permittat. Audivi quia domnus Folcheradus, consobrinus noster, est vobiscum. Si est, precor vos omnes pro eo, sicuti pro carne mea. Nam ipse exsul est propter Deum, et olim factus est- monachus Becci. Saluta eum, et esto illi pro me, Omnipotens
cum possum, juste *'5 ab ipso honore 1emovendus D Deus animam et corpus tuum benedicat. Saluta quos
cum. Quod si hoc facere nequeo sine amissione archiepiseopatus, melius mihi est ut mihi violenter auferatur. imo melius est ut ego archiepiscopatum rejiciam quam aposlolicum abnegem. Sie cogito, et sic facere volo, si mihi non scribitis cur hoc facere non debeam. Omnipotens Dominus sic sanelitatem vestram in hac vita sua gratia custo-
diat, uL ei in futura aeternam felicitatem. tribuat, Amen.
Scis et vis.
Chapter 19 of 210