Epistola XXVII. r, AD URBANUM DPAPAM

Cur hactenus papam non. adieist, quidque facto sit opus ab eodem moneii supplicat.

Reverendo ac reverenter suscipiendo catholicze Ecclesi; summo pontifiei ÜnpANo, ÁNSFLMUS , non sus-meritis, sed nutu divino, Cantuari» vocatus mewopolianus-episcopus, debitam subjectionem cüm servitii devotione. e

Gratias ago sanclze munificentize vestro? quod dignos-apostoliez seilis legatos ad nos direxistis; quod pallii beneficium, sola gratie estne largiate, mihi porrigi precepistis, Nostri quippe, «fateor, ordinis et officii intererat et presentiam vestram ex more visitare, et. eam ut fieri decet. condigna reverentia honorare. Et id quidem ex quo gradum ep;scopalem. suscepi summo desiderio facere concuprvi,tum quia 1ati0. id fieri postulabat, tum quia consilio et alloquio vestro frui desiderabam,, ut me de-rebus neeessarus tam publicis quam privatis interrogantem vestra prudentia doceret, et aucto-. 1ias roboraret. Quod me non exegisse rogo ne agre sancia eminentia vestra nec. meae negligentise auL arrogantiae asciibat. Testis enum mihi est. conscientia mea quia postquam in cacumune sancta Ecclesie sublimatos vos esse cognovi, gavisus sure, ei reverenter dilexi et diligo, et quotidianum provectum vesirum fieri optaw et opto, et faetum audiens exsulio. Sed quia bellis undique quatinrur,

hostiles impetus indesinenter et insidias adversan- C

lium metuimus, dominus noster vex extra regnura me, procederé hactenus non permisit, nec adhuc procedere posse nullatenus .assensit, Praeterea si nulle alig cause concurrerent qui me faciem vestram hoe tempove quod valde moleste fero, videre prohiberent, suffcit quod sas, quod zgritude, quod debilitas corporis mei impatientem me aguni el prolixi itineris et immense viarum asperitaus,' Sed inter hz:ec, quo labore, quaque anxietate giavatus, iter aujpere conarer, si omnipotens Deus el m regno Anglorum bella sedaret, et 1n regnis et reguorum provineiis, per quas ad vos est eundum, illam pacem tribueret, ut quemadmodum oporteret el. expediret, iter ipsum expiere liceret, Sed

A mili aliquid agere videbar, in subl.mi positus pi.e-

grandi onere pressus nec mihi fructum facio, nec utilis alicui existo. Oneri. quidem succumbo, quia virium, virtutum, industrim, sexentiee, tanto officio compelentium inopiam, plus quam credilnle videatur, patior. Curam importabilem eupio fugere, pondus relinquere : Deum e contra:rio timeo offendere. Timor Dei illud me suscipere compulit, timor idem onus idem me reunere compellit. Si inter h»c voluntatem Dei agnoscerem, procul dubio voluntatem meam et actus ineos pro possibilitate.ad illam eonferrem. Nune quia voluntas Dei me latet, et-quid agam nescio, errabundus suspiro; et quem rei finem imponere debeam jgnoro. Postulo ilaque sanctam clemenbam et clementem sanctitatem vestiam ut propter Deum, propter eam charitatem qua EccieSiam Dei econtenditis adjuvare, penuriam con ilu nostri vestrarum manu sanctarum orationum pascatis, ne cogitationum talium fluctibus agifatus, aut omnino ruam, aut niil apprehendam; Rogo etiam, et«submissis menus gemitibus hunuliter supplico *** celsam el piam paternitatem vestram, ut in nanfiagio positus, si quando procellis irruentibu$ adjutorii vestri indigens ad sinum matris Ecclesie coufugero, propter eum qui.sanguinem suum dedit pro -nobis, pium et promptum adjutorium et solamen invenia n in vobis. Pro domino Belvacensi Fulcone supplex 010 clementiam vestram, prout vestra judicabit. prudentia. In. munusculo nostro magnitudo vesira, rogo, non solam penset quantitatem, sed et bonara qua missum est voluntatem. Omnipotens Deus di nolis paternitatem vestram jn gratia sua et pare custodiat, Amen. 381 EPISTOLA XXXVII **", AD LAMBERTUM ABBATEM.

Ut piofugum monachum 16ecipiat penitentem.

AusriMus, Dei dispositione vocatus arcliepiscopus Cantuarie, domino et fratri in Deo delicto, abbati LawsEnTO, misericordiam impendendo temporalem, misericordiam mereii sempiternam.

F:ater iste comedens de ligno scientie boni et mali experimento didicit quanta sit differentia inter delicias paradisi claustralis et exsilium vitze szecularis. Ponitens igitur et dolens, sicut lacrymae te-

quandiu id **? fieri non potest, tandiu impossibilitas T) stantur, confitetur se nimis peccasse, et promiltens

me retinet, Divina clementia juvante, ubieunque fuero ?**, yobis obedire ac servire, et celsitudinem vestram honoràre paratus ero. EL quia, sicut desidero, quotidianas miseiie ?*5 mz querelas mon licet nubi eoronam posito effundere in corspectu vestio, sanctas serenitatis vestrae aures paucis questibus et scriptis inquietare preesumo. Sancte Paler, doleo me esse quod sum, doleo me non esse quod fui. Doleo me esse episcopum, quia ;peccatis meis facientibus, non ago episcopi officium. In loco hu-

se deinceps mores suos correcturuin, et secundum vestam dispositionem obedienter victurum, orat, quanto affectu potest, ut intra ovile de quo sponte miserabiliter aufugit, admittatur. Et quia supplicationem suam pro magnitudine reatus sufficere non pulat, nostris precibus suas apud vestram clemenliam adjuvari precatur. Quamvis igitur ego de vestia sanctitate nihil promeruerim, tamen quia invicem compati et pro invicem "orare jubemur, prasumo supplicare quatenus ovi quam Christus quae-

XARL£E LECTIONES.

323? Cum eodem ms. collata.

?*35 Sed tandiu id .. quandiu ms sed qnandiu id .. tandiu

• t

235 Ruero ms fuero

?** Miseriae ms miserie meae — *** Supplico us humiliter supplico. $9. Cum eodem ms collata.

15 LIB. Itf, EPIST. XL. 73 sitam et inventam in humeris suis ad ovile ?*? re- A

portat, vestra paternitas ostium ovilis contra me ff. add. non] claudat, ne Christus idem perditarh quaerendo, et inventam reportando, frustra laborasse videatur; et ipse apud amicos et vicinos, quos ad congandendum convocare debuerat, non tam ovem quam seipsum, et, quod valde attendendum est, oneratum ***, et a. suo ovili exclusum esse eonqueratur. Itaque misericoi diam et judicium caninte. Domino, et sic u& misericordia superexaltet judicium *?^. Vale. e^