Epistola XII. Ad Monachos Beccenses

Tps: abbat: a Beccensibus in suum. locum. subiogatp gratulatui, pyccipiens ut monaclas si. pate», et ut monachi 1psi obediant ut filii.

AwsELMUS servus servorum Dei, vocatus archiepiscopus, dilectissimis in "Christo filiis WirLELMO, abbati et exeteris Beccensis Ecclesi:& monachis, $alutem.

Gloria in excelsis Deo, et in Ecclesia Beccensi pax frauijbus bona voluntatis. Grates immens: clemenux Dei, qua sicut vobis pastorali solatio destitutis visitationis su: gratiam voluit impertire, ita eamdem longa rerum exspectatione noluit. protelare. lterum ago grates clementi: illius, quod 11cet. non. omnino Sicut vellem,aliquo tamen modo amici mei desiderio dignata est occurrere, dum, me superstite, alium in praefata Ecclesia abbatem, secundum juge desiderium meum, constituerit, Sed cum illud indesinenter ejus intentionis speeulatione desiderarem, ut et vobis ante mortem meam consulus, finem vite cum gaudio exspectare, et abomni mundanaium specie

Gratia Deifaeiente, dominus noster princeps North-, rerum segregauius quietam infer wos vitam possem

anannorum misit mihi htteras plenas magna benignitate eL excusatione sui, sj. quid aut. ciedidit aut dixit de me aliter quam decuit, amore meo, et dolore de amissione mea, cogente, ob meam ad archiepiscopatum electionem. In quil us litteris de 33? abbate vobis constituendo petiit. benigne meum consilium ; quod non solum in hac re, sed et 1n aliis rebus se libenter accepturum promisit. Consilium autem meum 4e hac !*? re illi mando, eivobis remando, quod manJavi per domnum Ghardum fratrem nostrum. Rex Anglorum vobis mandat salutem, et. auxilium suum, €i custodiam rerum vestrarum quae sunt in sua po-

agere, noluit. in hae parte superna Providentia. desiderium meum adimplere, sed ad magnum, ut valde perümesco, animae mes detrimentum majoribus quam anie eorum tumultibus voluit implicare. Proinde quantum in uno, quod a Deo exauditus sum, gaudeo, tantum in alio, quod exaudire me noluit, doleo. Paternam tamen nunc, sicut. semper, sollieitudinem pro vobis gerens, moneo vos sicut filios meos charissunos, et sicu£ eos quos in visceribus Christi 1enerrimo semper affectu dilexi, ei diligere volo, ut secundum B. Apostoli vocem idipsum invicem senlatis, propositum animi ad meliora quotidie

VARLUE LECTIONES.

345 Quatenus pluresms.quamwis plures 1?5 Et ad a 10s mis. et alios. — 126 Cum predicto Exempla ms. collata 15 Oug expediint ms que sibre»pediunt — 599 [atteris et de ms. litteris de. 1? Autem deliac ms, autem

meum delhac *** Non minus ms. nou nnns

*4 Copia ms. eonsolatioue — 1? Cum eodem ms. collata

ii LIB. lI, EPIST. XVIII,

dirigatis; et ei quem divina pietas vobis preesse ^ las : Dei, et suam, quantum valet, si quid valet, be-

voluit, humilem jn omnibus obedientiam exhibeatis, memores illius praecepti, quo -nos-idem Apostolus admonet, .dicens : Obedite propositis vestis. et subjicite. vos 5*5 eis (Hebr. xi, 17). Tibi autem, chaiissune frater Willelme, et omni sanctze religionis observantía animo meo probate, quem Dei gratia tam sancto monachorum gregi rectorem post me fieii constituit, hanc facio suggestionem, ut ita de animabus fratrum sub tuo regimine consistentium sollicitus existas, quatenus callidi hostis insidiae. nulla eis arle, protegente Deo, nocere valeant ; sed sollicitüdinis tue custodia vallata'bofii pastoris tutainina sé invenissé gaudeant. Sicque te in-omnibus *quze agis, *noderatum exhibere festines,-ut neque justitiam '£rátia, neque gratiam justitia qualibet unquam privatá &ubreptione excludat, Sed 11a altero semper alterumreonjungas, ui in atroque monasteriü ordo 372 inviolata rectitudime servari valeat. Nunquam ab animo tuo excidat quod Dominus negligenti. pasto1i per Salomonem "dicit : Fil: mi, si. spopondeiis po amico tuo, defixisti apud exi? aneum manum tuam; tllagueatus es veibis oiis tui, et captus pyopilis sermonibus tuis. (Prov. vi, 1). Plura me loqui delectaret, si aut epistolaris brevitas permitteret, aut tua Sancitas melius facere quam ego «dicere nesciret. Omnes famen vos hac postrema supplicatione convenio, ut experium semper dulcedinis vestize amorem erga me lepesceie non sinatis, quoniam ego, etsi corporali

przesentia vobiscum esse nequeo, cordis tamen amore C

vobiscum manere nunquam desisto. Memores etiam esto:e qua ratione semper Ecclesie Deccensi amicos acquirere consuevi, et hoc exemplo amicos vobis undecunque acquirere festinate, hospitalitatis bonum sectando, benignitatem omnibus impendendo, et, ubi facultas operis defuerit, affabilis sermonis gratiam p^riigendo. Nec unquam satis vos habere amicos credatis, sed sive divites, sive pauperes, omnes vobis in amore fraternitatis conglutinate, quatenus hoc et ad vestig. Ecclesiae utilitatem- proficere, et ad eorum quos diligitis salutem valeat pertingere. De benedi-. €lione tua, frater Willelme, comiti, et archiepiscopo mandavi atque at omnia decenter fierent, rogavi. Litteris tuis, quas per domnum Gislebertum, et dom-

nedictionem.

Legi in litteris. vestris dilectissimum €f dulcissi« mum affectum vestrum erga dilectum dilectorem yestium : quas sepe legi et sepe interiora !** covdis mei, vestra dilectionis consideralione, pie commoverunt, et faciem meam lacrymis fluentibus !*' perfuderunt. Ad quod cum unius vestrum sola sufficeret dilectio, tanto plenius tamen et vehementius hoc fecerunt, qvanto in vestis dictis similem, animum et affectum aliorum cogitabam, qui liLteras non miserunt. Sic enim Dilectio vestra conglutinata est aními mes, ul eam intente cogitare nequeat sine quadam magna aui vulneratione, de dilectorum filiorum suorum violenta ablatione et separatione. Quod autem significatis **5 vos mecum desiderare semper esse, cerle et ego desidero. Sed quoniam aliter disponit Deus quam desideremus, nec yideo opportunum esse animabus vestris, quas sicul meam, teste xestra conscientia, diligo, ut mecum possitis conversari : piecor, moneo, consulo, quatenus mecum supernam dispositionem patrenter toleretis, et vestram tristitiam tolerando mitigantes, meam quoque miligetis : vestra namque iristilia mea. est, et. vestra «onsolatio mea est. Quod non solum vobis dico, filii dulcissmmi ***, sed et omnibus qui eamdem molestiam vobiscum ferunt pro absentia dilectoris sui dilectissiiii. Scio quia sisperaretis vos adhuz in hae vita aliquanto tempore mecum conersaturos , magna? consolationis vobis esset. Quanto ergo majorem consolationem habere debemus, si in futura vita nos in sternum simul victuTOS eL cóngratulaturos speramus? Consolamini igitur, filii mei, consolamini, et vos subjicite voluntati Dei, qui melius scit quid vobis expediat, quam vos ipsi; quatenus aliquid major vobis retribuat Dcus pro hae patientia, quam vobis provenire possel ex mea praesentia. Certi estote quia nulla locorum distantia, nulla temporum diuturnitas dulcedinem amoris vestri, sicut spero in Deo, a corde meo poterit separare. Et illis qui meam in litteris suis se signficaveiunt velle absolutionem, et illis qui, quam vis eam per hitteias non petierunt,tamen ean volunt, mando meam coram Deo absolutionem et benedictio-

num Joffridum misisti, ideo non respondi, quia et p) nem, et oro ut Deus omnipolens illos ab omuibves

istze litterze antea scriptze fuerunt, et portitor earum multum festinavit. -