Epistola XV. Ad Osbernum Exoniensem Episcopum

Ut Econienses clerici non sint monachis graves, eosque sinat episcopus divina campanarum sono distimguei.

AwsrLuus Dei dispositione vocatus archiepiscopus Cantuariensis, reverendo episcopo Exoniensi Osberno, salutem. 7

Episcopalem decet dignitatem quoscunque potest, ad servitium Dei invitare, et volentes Deo seivire, quibus valet, consulendo et adjuvando confortare. Hac igitur fiducia reverentiam vestram obsecro, ut monachos de monasterio, quod vulgo dicitur de Batailla, in vestra civitate morantes, propter Deum, et propter nostrum, si quid ad hoc valere potest, amorem paterna ei episcopali pietate adjuvetis, et ab omnibus adversariis, pro possibilitate vestra (sieut 1cs decet) defendaus, quatenus si quid boni Deus "per illos operari dignabitur, cum illis a Deo retributionem recipiatis, Audivi enim quod quidam de clericis vestris fecerunt ills quedam quae fieri non oportuit. Unde precor ut predictis monachiets eam jubeatis fieri satisfactionem , ut deinceps juste conqueri non possint de clericorum vesti0ium indiseretione. Eosdem quoque clericos fraterna charitate et

paterna fiducia precando moneo, quatenus sic se Q

lhabeanterga eosdem fratres ut psa. charitatis exhibitione et benigna familiaritate probent sibi placere profectum illorum et studium ad serviendum Deo. Quod autem prohibetis eos pulsare signa sua secundum ordinem suum, nusquam recte solet fleri, nisi ubi monachi in matre **? ecclesia. civitatis deserviunt. Ubi enim canonici in majori ecclesia ad serviendum Deo sunt consututi, unusquisque ordo, canonicorum scilicet et monachorum, secundum opportunitatem servitii sibi injuncti tardant vel festinant signa pulsare, absque omnt recta prolubitione. Quapropter ratione ipsa commoniti, eos signa sua secundum ordinem suum pulsare deinceps prohibere ne velitis. Hoc quoque petunt ipsi fratres, et

sie sus constructionem, nullatenus prohibeantur. Y.lete.