Epistola XLII. Ad Richeram
Quod nec in Angham tuta. conscientia redire possit, nec in ea pacifice vivere. (Quodque filius ejus, nepos suus, sacratus sit.
ANSELMUS, archiepiscopus Cantuarie, sorori sue charissima, fücurmz, salutem et Dei m omnibus tribulationibus ejus consolationem.
Scio, soror dilectissuma, quia, excepto viro ' vestro, non est lomo in mundo cujus salutem et prosperitatem tantum nosse et audire desideretis, quantum meam, et filii vesui Anselmi qui mecum est; ego enim sum unicus iater vester, et ille uni cus filius vester. De his quae? erga. nos sunt, legati nostri plenius vos docere poterunt viva. voce quam ego per litleras, Sciatis tamen quia filius vester, nepos meus charissimus, postquam a vobis discess't, longam et gravem sgritudinem passus, tandem, Deo miserante, integram sanitatem recepit. De me veio dico quia sanus corpore sum; sed in magnis tribulationibus versatur cor meum. ]ta ut nec Angl'am audeam propter timorem Dei fugere; nec on ea possim in ulla pace, aut tranquillitate, aul quiete vivere. Quotidie ita esf cor meum suspensum, velut in proximo sim exiturus; sed quomodocunque sit de me, de vobis gaudeo, quia nantii vestri mihi retulerunt vestram salutem et prosperitatem. Quoniam autem et prosperilas et adversitas hujus vite breves sunt el Liansitoris, istas contemnamus , et :eternam adversitalem fugere, el perpetuam prosperitatem mereri bene vivendo *** contendamus. Cuin ergo, soror chaiissima, in hae vita non habeatis in quo cor vestrum possit delectari , convertite illud totum ad Deum, ut in futura víta de illo possit lxlari, Vale. Si vir vester 1edierit, et ad me venire volue, mando ut nullo modo veniat.
LIB.SHI, EFIST. LXIX. iurum rationem de tota vita vestra scires. Nostram A
EPISTOL& LXVIII ?*5.
ANSTLMI AD GUILTTI MOM ARCHIEPISCOPLM. ROTHOYAGLNSEM.
Ut revocet abbatem S. Edmundi ab. abbate S. Ebyulfi - intusum; et illi. Ecclésie 16s el hommes , qutbus mjuste spoliata est, sestituamtin ,
Domino et Patri 16verendo, archiepiscopo Rothomagensi, GuiLLELWO, ANSELMUS, S6)VUS Ecclesize Cantuaiien:is, fidele servitium cum orationibus.
Clamavimus , et iterum clamavimus, et adhuc elamamus ad Deum ?**, et ad vos, et ad totam Ecclesiam Northmannix», maxime ad episcopos et abbates, et omnes jcligiosas personas, de abbate conobii Sancti Ebrulfü, qni quemdam suum insipienussimum juvenem, professione monachum in Vita, ita, sicut jam vobis scripsimus, inordinate et ireligiose in ecclesia Sancti Edmundi pro abbate ingessit, Videte ne nobis necesse sit, ut familiariter reverendo meo. Patri loquar, clamare ad. Deum de volis, ad quem pertinet hoc coriigeie, si contemmus, Dicnu, ut mihi relatum est, idem abbas illum non esse suum monachum, sed de Sancto Severo, Sed secundum quod ipse in Anglia confessus est, sicut ab audiente didici, professus est ecclesie sue, et ideo non est verum *** quod negat eum suum esse monachum. Denique ipse, quomodocanque sit de professione, 1pse, inquam, Ecclesiam. impedivit. l]psum cogie, quantum ad vos perünet et quantum potestis, ui cam expedit. Nimis chare vendidit nobis lupulum suum, ecclesiam rebus suis, et ho-
G mines ecclesia sua, violentia, illis nolentihus sine
quorum consensu fieri non debuit, spoliavit, et talem monachum, qualem s:pe vobis ostendi, in eamdem ecclesiam immisit; et ad injuriam Dei, et contumcliam monachici ordinis, ibi dimisit. Obsecro, facite ut reddat ecclesie quos abstulit, et recipiat quos intulit. Valete.
Chapter 42 of 210