Epistola XLIX. Ad Ernulfum Priorem et A3ionaciios

CANTUARIENSES,

Carnoti, ubi a comitissa el ab episcopo exceptus est, sciibit de itineris sui y10speritate, et Cantuaiienses ut. religiost instituti sint tenaces, hortatus.

AmwsELMUs, giatia Dei archiepiscopus Cantuaiiw, dilectissimis filiis et fratribus domno Ensutro priori, el aliis in Ecclesia Clnisti Cantuaiie Deo seivientibus, salutem et benedictionem Dci, et suam, quam tum potest.

Qualiter me habeam et quid agam dilectiom vestre significo. Gratia Dei, postquam iter nostrum

jucepi, vestris orationibus me prosequentibus, ab p

omni adversitate sum usque in presentem diem protectus, (19) Romam tendens ea intentione. qua de Anglia exivi, Carnotam usque perveni, ubi a comitissa sorore noslri regis, eL ab episcopo, et a multis alus cum gaudio et honore susceptus sum, sed de itinere meo tali tempore incopto valde mirati sunt. Dicebant enim propter nimietatem caloris, et quia isto lempore nullus peregrinus vadit, me nec Romam perventurum, nec amplius redituium, quia aut manus inimicorum Ecclesie Dei non possum effugere, aut propler imbecillitatem corpoiis mei tali lempore necesse esset me moriem incurrere. Sic itaque ^i consilii sui me ultra progredi ad praesens non permiserunt, sed ut opportunum lempus, ei quando peregrini vadunt, exspectarem, coegerunl. Sciens enim Secipturam divinam dicere : Omnia fac cum consiuto, et post factum non ponitebis (Eccl. xxxu, 24), timui ne si tam rationabili-et amico eonsilio.non acquiescerem, poenitentia -sequeretur. Hac ratione, quamvis praedicta comitissa me in terra sua retinere, et omnia necessa: libentissime veliet impendere, reversus sum in Northmanniam, el exspecto ut congruo tempore lioe quod incoepi, si Deus annuerit, perficiam. Scitis, fihi charissimi,

bulationes meas consoletur in vobis. Si corda vestra soli Deo student vacare, si proposito quod fortitez arripuistis, velut boni in Christi vinca operarii strenue insudatis; si mundum vobis crucifixum et vos mundo sita vestra.testatur; si non vobis, sed Deo, id est non vestre, sed Dei voluntati vivitis; si etiaoi in niünimis Deum valde timetis; si districlionem ordinis vestri amatis; quam qui odit, certissimo signo se vitiosum esse et dissolutionem diligere demonstrat: $i pacem inter vos et obedientiam dom no priori servatis, hoc est desiderium meum de vobis, h:ee consolauo et requies mea in vobis; hac cogitate, haec retraetate et facite, si. me laeti(icare, imo si Deum vobis vultis placare; haec vobis Spiritus sanctus persuadeat, et pro his gloriae sus visionem beatam exhibeat. Amen.