Epistola XLV. Üratoiii villaque suburbana monachis Gantuariensi-

bus ab. Anselmo reddiuc, diploma.

Ego ANsrLwus, sancto Dorobernensis Ecclesie

VARLE LECTIONES.

?" Familiaritatem ms familiarem dilectionem 9 (uam si omnibus ms quasi emnibus

' Collata cum. eodem sms 555 Seu magis diploma Anselmi collatum cum eodem ins

*53 Atheltz ms Atheliz

JOANNIS PICARDI NOTE.

patria fuit, ubi eum puer operam dedisset lvoni, tum ecclesi: Quintinianz pr.eposito, canonicorum regularium militi: eodem duce nomen dedit. Postmolum lvo Carnotum ponufex factus est Vualone in ejus locum subrogato. Mortuo denique Fulcone Belvacensi antistite ab optimis clericis delectus fueret ad episcopatum : mequiores vero, corrupti muneribus Stephani Garlandi, hominis perditissuni, 1efiagrabantur electioni, quanquam electo nihil haberent adversarii quod objicerent, Tandem post varias altercationes inter electum et improbos clericos babitas integro biennio, perplures ob causas quie in episcopis Parisiensibus propitio Deo sumus enarraturi, Fulconi Parisiorum antistiti suffectus est, Cum autem Parisiensem ageret episcopum, Paschalis litteras a. me nuperrime commetnoratas dedit ad abbatem Saneti Dionysii his verbis : Pasehalis episcopus, servus servorum Dei, veuerabili frau abbati et monachis Sancti Dionysü salutem et apostolicam benedictionem. Kt confratris nostri Galonis Parisiensis episcopi relatione comperimus, eic. Vide in Paschah 11, sia. Hac Paschalis, quao quia nusquam emissa contigit videre, et ad Galonis praedicationem faciebant, hic addenda existimavi. Obiit autem. Gualo anno centesimo decimo quarto supra millesimum, Xi Kalend. Mart. Hunc diem legi in Necrologio

ecclesi; Quintinianz eujus conobiarchiam gesserat, in hanc sententiam. Obiit sancte 1ecordationis dominus Galo secundus abbas hujus Ecclesi, postea Parisiensis episcopus. (17) Major est illi glosia, quia expellitur 10.justHia. Ne haec legens lector non intelligat, et negligat, meminerit anno 1105 magnum confílagrasse discordie incendium inter Anselmum et Henricum rimum, Anglorum regem. Hic enim pro libitu voebat conferre et investire, ut illius temporis refiicem vocabulum, annulo virgaque pastorali, episcopos et abbates. Anselmus reluctalitur constanter, pronuntians non tantum regem posse donare quempiaui dignitate ecclesiastica, sed ne quidem esse conseerandum hujusmodi, aut eum illo conversandum. Sub hoc dissidium Heniicus dedit episcopatum Wintoniensem Willelmo Giffardio, multum dissenuenti refiagrantique, sed et. electores conviciis 1n-

D eessenti. Unde malens obedire Deo quam homini

Henrico, tantam ejus sibi contraxit iram, ut facultatibus spoliatus universis, Auglia exierit; nec redierit quoad Anselmus, qui zelo libertatis ecclesiasucs ignem accenderat, exsunxisset, ipso Hen11co primum aquas injiciente

Quamobiem Wintoniensem antistitem de pastore expulso meorentem solatur Anselmus, commonens tum masime letandum cum quis justis nome angi ui,

LIB. ll, EPIST LXXIII.

archiepiscopus, reddo monachis ejusdem Ecclesi: A affectum studiose intendas, nisi, quod absit ! hujus-

medietatem altaris Christi, quam in manu mea habebam post mortem przedecessoris mei Lanfranci archiepiscopi, qui eis aliam medietatem cognita verilate quod ad illos pertineret, in vita sua reddiderat. Similiter manerium quod Sistede vocatur eisdem monachis reddo, quoniam ad res eorum perlinere et pertinuisse scitur. Testes Willelmus Ecclesie Christi archidiaconus, Haimo vicecomes, Haimo filius *** Vitalis, Robertus filius Watsonis ?*7, Wimundus homo vicecomitis, Radulfus nepos episcopi Gundulfi, et alii plures.