Epistola L. Ansdlmí ad Eosdtim

Ejusdem aigument: cum precedente. AwsELMUS archiepiscopus, dominis fratribus eharissimis, domino priori EnuLro, et aliis servis Dei' in Christi. Ecclesia Cantuariae: commanentibus, $a]utem et benedictionem Dei, et suam, quantum

potest. Gratia Dei vestiis et. aliorum amicorum riostro-

rum orationibus favente, cx quo a conspeetu vestro discessi, omnia erga me et socios prospere fuerunt usque in presentem diem. Precor autem ut, sicut

€ de vobis confido, pro nobis orare non cessetis, qua-

tenus sic nos et aci"s nostros divina clementia pro legat et disponat, ut de omnimoda prosperitate nostra, nobis ad vos redeuntibus charitas vestra congaudere valeat, Quantum quidem ad nos pertinet, sieut dixi, omnia nobis prospere sum; sed si vos in pace, et, sicut spero, in studio bene vivendi et salvandi animas vestras vivius, secundum desiderium meum, tune multo magis, et verius augelur gaudium meum, Precor itaque quanto affectu pos-

VYARLZ LECTIONES. .

38? Cum eodem ams collata

JOANNIS PICARDI NOT. (19) Romam tenaens ea intentione. Quam quidem D simile in Angliam delatum fuisse sub finem ejusdem

noverant, ad quos scribebat; sed non omnes qui hunc locum viderint, nisi 1enexo stamine inteiruptum historiae filum i:etexamus. Anselmus igitur, accepta Paschalis epistola penultima, qua 1mpudens 1egmorum legatorum detexit mendacium, constantius defendit investitetam. ecclesiasticarum libertatem et potestatem. Itex autem 1egnique proceres, videntes Dei virum tam excelso fii moque annno, ut nec blanditiis mollesceret aut minis conculeiretur, suaserunt ut ipse Romam proficisceretur, confidentibus atque etiam ciedenübus totam rem ejus opera felicissimum sortituram exitum, Paruit Anselmus commomioribus, nibil non moliturus pacis eigo, diseessitque Anglia v Kalend. Maias, aiino. 1404, ut scribit Liius 1 Chronico, cur hibentius assentior quam Matheo Parisio, Honedeno ei Wigorniensi, 1d. recensentibus anno 1105. Nam, ut alas dixiums, Auselmus Lugduno revocatus est m Auglam ab Henrico 1, anno 1100, Augusto mense, estque Ye10-

mensis ; imo, si Honedenum sequamur, vin ld. Septemb., Henricus Anselmum invitavit in Angliam, quo mense aut die, mea non refert, cum inlet omnes Anglos seriptoies constet. eo anno Nosembii: mense Ánselmum sacro junvisse connubio. Heniicum regem et Mathildam, Macolini Scotorum. regis fiiam, Ást Eadmeius, peregrinaniis Anselmi Achates 1ndnyiduus, hb. ri Vite ejus, et Walsimmghaumus in THypodigmate Neustiie observant has. Henrici ct Anselmi iuimieiias non n&i post dimidiarum: ct secundum ejusdem Anselmi revers: annum, natas esse, Quod Lempus deest 1n supputatione Parisii et Honedeni, Quamobrem certior est, lmo nulla verior ehronographia Eadmen, cui soli, qui Anselmum vidil, comitatus est/euntem et. redeuntem, ac permansit ad extremum usque vitae: spiritum, fidem piomplius accommodo quam alteri cuilibet,

sum, ul semper ad meliora solliciti sitis proficere, À sunt uülitati, mea gunt, et meae subjacent potestati ;

et nullatenus ab his ad qu: vos Dei gratia provexit, deficere. Ad invicem' secundum Deum dilectionis et concordis dulcedinem servate, ordinis vestri districionem sine simulatione amate, corda vestra ad societalem angelorum $79, propter quam bene vivitis, sine intermissione levate' : in omni dilficultate et adversitate temporali, si ??* contigerit, ne bonum studium vestrum aliquatenus ' periurbetur, consolationem Dei orando sperate. Ubicunque estis, sive in conspectu hominum, sive tantum in conspectt Dei, a quo nunquam abestis, in omnibus aetionibus vestris, magnis vel parvis, etiam in cogitationibus eum Psalmista animas vestras in manibus vestris semper portate. Omnipotens Deus sic vos protegat in omnibus, et dirigat, ut ad :eternam beàütudinem per temporalem prosperitatem perducat. Amen. Nepotem meum Anselmum charitati vestrz, sicut carnem meam, commendo, utet discere v.leat, et vilam suam cusíodiat. Domino Roberto, qui custodit domum nostram precipio ut totum vinum nostrum «quod Cantuariae dimisi, vos tribuat, et seeundum voluntatem domiui prioris in vestrum usum expendat. 396 EPISTOLA LXXVIII ?7*,

ANSELMI AD GONDUL)UM ARCDICPISCOPUM.

f * LI Regem non debere a monachis aut Ecclesia vecaniam ezigeié.

ANsELNMUS archiepiscopus reveren;o episcopo GowpuLro salutem. "

"Audivi quia dominus noster rex ?'* a priore et monachis nostre Ecclesio petit pecuniam, quam ipsi non habent nec habere possnnt, quoniam, sicut mibi mandatum est, ereditoribus non modicam dobent pecuniam, et propter indigentiam in his quae sibi ?'5 necessaria sunt, magnam patiuntur 579 angustiam. Ad opus eliam eecclesix ineceptum, dimidium quod constitueram habere nequeunt; ct si haberent, nec regem decet ab illis aliquid *'" exigere, qui nihil nee seipsos habent, sicut monachi, nec ad illos pertinet aliquid dare vel accommodare quod eorum non est, Unde vobis mando et precor ut regi precando suadeatis quatenus omnia nostra in pace, donec redeam, quieta manere jubeat, sicut promisit, quia si Deus, secundum quod proposui, mihi prospere redire concesserit, serviam ei sicut debeo domino et regi meo. Qnod si fecerit, gratias agam Deo et illi; si vero preces nostras non audierit, el ahiquid ?'$ unde doleam facere voluerit, faciet, sicut dominus, quod ill: placebit ?'?, sed non mihi videbitur facere quod debebit 359, Non enim ego et monachi divisi sumus, sed omnia quae illorum stabilita

ei si ipsi indigerent, quidquid haberem, eoruin debeiem expendere necessitati. Quare cum omnis mundana adversitas pro suo modo et ratione tangat animum meum, illa ?** utique qua illos contristat, profundius l:edit cor meum; et vos scitis quia tam inauditae insuetze rei assensum praebere non debeo; et quoniam non debeo, non audeo, ut a monachis ?, absque praelato suo, pecunia exigatur : et ideo non mihi nee alicui expedit ut haec consuetudo in Ecclesjam Dei aliquo assensu introducatur. ;