Epistola LIV. Ad Eustachidm

Is, uxore ex ejus consensu 1eclusa, alteram sibi adjunzerat ; de quo peccato illum corripit.

AusrLAMus archiepiscopus ?, servus Ecclesic Cantuariensis, Eusracuio ? patri Gaufredi monachi Deccensis salutem.

Domnus Gaufridus, filius vester, sollicitus de salute anime vestrae, et timens damnationem vestrai,

rogat me ult ostendam vobis in quanto periculo maneatis. Dicit enim quia uxori vestra, matri ejus 95, licentiam ut seculum relinquens sanctimonialis fieret dedistis, et casutatem corporis vestri Deo vovisiis, sed postea aliam mulierem accepistis, unde filium genuistis. Quod si ita est, scitote absque ulla dubitatione quia si in hoc peccata de hac vita exit

VARLE LECTIONES.

859 Cum eodem m» tollata — ? Misericordia nuper quia ^? Cum eodem ms collgja — ?'? archiepiscopus servus Ecclesie

$ ms misericordia me, et quae * Àuse]mus vocatus archiepiscopus Ecclesie ms Anselmus ?** Eustachio ms Eustachico ,

**! pidiei quia ms didici

** Matris ejus ms inatri ejus

anima vestra, omnino ?** perdita erif, nec ulla «pes À vobis commissarum, inde vobis nullum impendere

ejus salutis, sive ante diem judicii **7, sive post diem judicii enit, Videat. igitur. vestia. prudentia. quam grave malum sit perdere vitam :zelernam et. societaiem ?*5 angeloium, et pati tormentum ternum 1n societate diabolorum. Videte euam. quam periculosum sit et quanta insipientia in tali re differre 59? correchonem, sine qua certam potestis exspectare peiditionem. Quandiu enim in hoc peccato maneatis, ira Dei manet super vos; et sicut peccatum quanto diutius manet, tanto magis crescit, ita ira Dei in dies magis super vos exardescit, Consulo igitur et precor, sicut Christianus Christianum, et sicut amicas amicum, quatenus de tam gravi peccato et tam maguo periculo exire non differatis, ne forte de. hac Vita ad mortem et tormentum zernum transeat anima vestra qua hora non putatis. Consulo etiam ut filii vestri domini Gaufridi de hac re accipiatis consilium, si unquam a Deo vultis habere salutis ausilium, Nam etsi non promisistis castitatem vestri eorporis quando uxo licentiam deüssts ut sanctimonialis fieret, nullo modo tamen sine eo peccato et periculo quod supra dixi, violare eamdem castitatem in vobis possetis quandiu axor eadem *ive1et *?5,