Epistola LX. Ansei Mi ad Antonium Subpriorem

Eum laudat et admonet.

ANsELMUS archiepiscopus frati et filio charissimo ANTONIO subpiiori, salutem et benedictionem.

Gaudeo et gratias ago Deo et vobis pro bono zelo quem libetis, et quia ordinem vestrum libenter eustoditis, el ut alii illum servent, strenue studetis. Piecor auiem, sicul sspe precatus sum. ut in hoe bono proposito perseveretis, quia Deo gratum est, et ah eo pr.emium bonum 1eportabitis, Est quiddam unde olim quosdam audivi conquer. Dicunt enim quia aliquando eum fit ante vos proclamatio de quibusdam neglgenuis, qu: sine mala intentione possunt intelligi, et solius levitaiis eeIpie imputari **?, dilectio vestra in pravam suspicionem in audientia eas interpretatur; veluti sunt s'gna, aspectus et similia, in quibus nulla malitia: cerutudo depiehendi potest. Moneo ergo vos ut dilectum dilectorem meum, et consulo, ut filio charissimo, ne hoc faciatis, nisi cum les ita aperta fuerit ut a malitia excusari non possit, Nocet enim multum. Potesiis enim culpam pio sola violatione ordinis acriter punire, et omnem pravam suspicionem, quando probari nequit, avertere. Sic autem et vos diligent, et se sine verecundia corrigent. Vale.