Caput I. De Sacramentorum origine

1. Postquam actum est de Trinitate Dei, de creatura. mundi, de corruptela peccati, de incarnatione Verbi et gratia Spiritus sancti; iam nunc sexto agendum est de medicina sacramentali. Circa. quam consideranda sunt septem. Agendum est enim de Sacramentorum origine, variatione, distinctione, institutione, dispensatione, iteratione et uniuscuiusque inlegritute.

2. De origine igitur Sacramentorum hoc tenendum est, quod Sacramenta sunt signa sensibilia, divinitus instituta tanquam medicamenta, in quibus «sub tegumento rerum sensibilium divina virtus secretius operatur»; ita. quod ipsa « ex similitudine repraesen- sanctificandum ; ut sic essent ex naturali. similitudine : repraesentantia, ex adiuncta institutione significantia, ex superaddita benedictione sanctificantia et ad gralium praeparautia, per quam sanetur et curetur anima nostra. |

3. Rursus, quoniam gratia curativa non datur elatis, incredulis et fastidiosis; ideo oportuit, haec signa sensibilia divinitus dari, quae non solum saneüficarent et gratiam conferrent ac per hoc sanareut, verum etiam significatione erudirent et susceptione. humtliarent. et diversificatione exercitarent; wt sie, per exercitationem. exelusa. accidia à concupiscibili, per erudit- ($onem exclusa ignorantia a rationali, per Ausntürationem exelusa superbía ab irascibili, tota anima curahilis fleret. à gratia Spiritus sancti, quae reformat nos secundum has tres potentias ad imaginem Trinitatis et Christi. |

4. Postremo, quoniam per huiusmodi signa sensibilia, divinitus instituta gratia Spiritus sancti suscipitur et in cis ab accedentibus invenitur; hinc. est, quod huitismodi Sacramenta dicuntur grat?ae. vasa et causa, non quia gratia in eis substantialiter coutineatur nec causaliter efficiatur, cum in sola anima habeat collocari et a solo Deo habeat infundi; sed quía in illis et per illa gratiam curationis a summo medico Christo ex divino decreto oporteat hauriri, «licet Deus non alligaverit suam potentiam Sacramentis ».

5. Ex praemissis igitur apparet non solum, quis sit Sacramentorum oríus, verum etiam, quis usus, et quis /luctus. Nain ortus eorum est Christus Doininus; usus autem est actus exercitativus, eruditivus et humiliativus; /luctus vero est hominum cura et salus. — Patet. etiam, quae sit causa. e/Jiciens, «quia divina institutio; quae 7naterialis, quia signi sensibilis repraesentatio; quae formalis, quia gratuita sanetifleatio; quae finalis, quia hominum medicinalis curatio. Et quia « denominatio (it à. forma. et a fine »: hinc. est, quod dicuntur. Sacramenta, «quasi medicamenta sanctificantia. Per haec enit anima a foeditate vitiorum reducitur ad sanctiicationem perfectam. — Et ideo, licet sint corporalia et sensibilia, sunt. tamen veneranda. tanquam sancta, (quia sacra signiflcant mysteria, ad sacra praeparant eharisinata, à sacratissimo Deo data, sacra institutione et benedictione divinitus consecrata, ad cultum. saeratissiinum Dei in Sacra Ecclesia constituta, ita. ut inerito diei debeant. Sacra»enta.