Sectio 6, art. 13: TJtr. Deus moveat immediate intellectum creatum

Respondetur affirmative: Deus movet intcllectum creatum, tum quia dot intelli^enti \irtutcm ad intclligendum, ut est primum Intelligens, tum quia est supremum Intelli ibile in quo alia intelligibilia praeexistunt intellicibiliter et a quo derivantur in alios intellectus. Sic Deus causat species intellkibiles immcdiate in angelis et in intellectu nostro mediante abstractione a sensibilibus.

Art iv. — Utr. Deus possit movere voluntatem creatam.

Status quaestionis: Videtur quod non, tum quia omne quod movetur ab extrinseco, co^itur; tum quia voluntaric moveri est ex se moven et non ab alio; tum quia opcra voluntaria non imputarentur homini ad mentum et dementum. Sunt objectiones quae renovatae sunt a molinismo.

Respondet S. Thomas: PropHum est Dci movcre voluntatcm objective efficacilcr, scd maxinte intetius eam inclinando. _

Probalur cx S. Scriptura: PhUipp. II, 13: « Heus est. qui operatur m nobis velle et perficere » ac multis aliis textibus quos reierimus supra 1, q. 19. a. 6 Probatur rationc: A) Ex partc objccti voluntas non movetur ^cientei ^et efficaciter nisi a Deo, quia solus Dcus est bonmn umversale in adaequat et exccdit capacitatem voluntatis. Sic solus Dcus clare «isus irresisti bilitcr allicit voluntatem nostram, I-II, q. 4- a- 4- .

B) Htiam Dcus solus potcst movere voluntatem cam intcruts inclutando. sicut illc solus potuit causare virtutem volendi. 0r4 "1»»^^ dere ordi.n fuuum; ideo solum supremum agens potcst moverc ad ultimum hnem, ad bonum universale. , . .

Ad i™ Deus movendo voluntatcm, non cosit ipsam, quia dat ei eju* proprian inclin >n n. ct sccundum hanc inclinationcm eam ab mtus movet S™Zm movet etiam ad bonum particulare secundum e,us inchnationem ad bonum univcrsale.

U 2m Moveri voluntarie est moveri quidem ex se, id est a principio in. trinseco. Sed illud principium intrinsecum est causa secunda quae movetur a Causa prima.

id im Si voluntas ita moverctur a Deo, quod lpsa non se moveret ut causa secunda opcra voluntatis non imputarentur ad meritum vel demeritum. Sed non ita est Cfr I, q. 19, a. 8: « Cum voluntas divina sit ctficacissima, non solum sennitur quod fiant ea quae Deus vult fieri, sed et quod co modo fiant, quo I),us ea fieri vult voluit autem quosdam effectus contmgcntcr (lmo hbere) evenire, idco contingcntes (etiam liberas) causas ad eos praeparavit » et movet eas secundum earum conditionem. Cfr. I-II, q. 10, a. 4.