Caput 50: De horto et arboribus virtutum
vuapam vice, post contessionem et injunctam tibi peeni- O im peractam, rogabat Virginem gloriosam ut Dominum prose oraret. Et visum est ei quod ipsa Virgo Maria duceret eam in hortum ameenissimum, in quo erant arbores pulcherrime et perspicu, nitentes ut sol fulgens per crystallum. Qui rogabat se duci ad arborem misericordiw, de quo Adam frustratus fuerat tanto tempore. Erat autem arbor illa magna valde, et mire altitudinis, stans in auro fundata, habens folia et fructum aureum, et ex ipsa manabant tres rivuli, Primus erat lavans, secundus clarificans, tertius influens et potans. Sub hac arbore jacebat beata Maria Magdalena prostrata, et Zachwus genu flexo adorans; inter quos et illa procidit adorans, et veniam quaerens. Visa est etiam ibi arbor longissima et pulcherrima, per quam significabatur Dei patientia, cujus folia erant argentea et fructus rubeus, exterius in cortice aliquantulam durus et amarus, sed interius in nucleo dulcissimus. Erat etiam ibi arbor humilis, ad tangendum omnibus habilis, quae austro flante suaviter omnibus inclinata erat, per quam figurabatur mansuetudo Domini. Folia ejus erant viridisima, omnem virorem superantia; fructus autem nullus erat in ea, co quod omnia folia virtutem etiam fructuum haberent.
Visa est sibi arbor aspectu desiderabilis, plena deliciis tamquam erystallus purissima, cujus folia erant aurea, et singulis foliis an‘auli aurei intexti, fructusque ejusnivei can-
, doris, dulcissimus et lenissimus : per quam designata est i; lucidissima et naturalis Dei puritas, quam omnibus com- Arbor municare desiderat, Hac arbor aperiebat se, et Dominus PU" intrans in eam, animam sibi tali unione copulavit, ut ibi i videretur impletum quod Psalmus dixit: Ego dixi: dii estis. (Psaum. txxxt. 6.) Sub arbore erant rose, viole, flores crocei, et herba quae dicitur benedicta; et in his floribusdelectabatur Dominus, scilicet in charitate, in humilitate, in depressione et in gratiarum actione, et quod in omnibus 4 sibi accidentibus homo saepe dicat: Sit nomen Domini benedictum, et Deo gratias agat, et in omni tempore Dominum; benedicat.
Chapter 137 of 257