Skip to the text

Caput 29: De septem horis canonicis

nota Christi cum aliquando audiret praedicare de nup- JN tiis, dixit ad Dominum : « Eia, ‘dulcissime mi sponse, quam infidelis sponsa tibi omnibus diebus exstiti; quia sponsalem amorem tibi, vero sponso meo, prout debui nunquam exbibui. » Cui Dominus statim cum ineffabili gloria et deliciis apparuit, dicens Contingere quandoque assolet, cum sponsi.properant in regionem longinquam, ut in reditu sponse nuptias renovent. Sic et me facere oportet, quia amanti animae una‘hora elongari a me gravior apparet, quam terrenee sponse post amatorem suum mille anni. » Apposuitque Cor suum divinum ad cor animae, dicens ei:« Nunc parata. Ad Tertiam, ob amorem quoego contemptus, consputuset omniopprobriosaturatus, temetipsam contemnas et vilipendas. Ad Sextam, crucifigas tibi mundum, teque mundo; cogitansqualiter egoamator tuus proamore crucisum affixus, et ideo omrfia mundi delectabilia et suavia, tibi velut crux sint amara. Ad Nonam, moriaris mundo et ‘omni creaturae, videlicet ut amarosa mors mea intimo cordi tuo dulcescat, et omnis creatura tibi desipiat et vilescat. Circa Vesperas, hora videlicet qua de cruce sum’depositus, recoles in gaudio qualiter post mortem et omnes labores tuos felici requie in sinu meo pausabis. Ad Completorium quoque, memor sis unionis illius beatissime, qua unus spiritus mecum effecta, meipso in summa experientia perfrueris : quae unio incipiet per voluntatis meae et tuae concordiam, in omnibus tam adversis quam prosperis,et in futuro complebitur per gloriam sine fine mansuram. » i ea Bi gn a occa nae Se ea

Chapter 117 of 257