Caput 1: De annuntiatione b. marie virginis et de corde domini et laude ejus

.A NnuNTIATIONIS Dominicae die, Christi Virgo posita in A oratione, cum peccata sua in amaritudine animae recogitaret, vidit se vestitam cinericio indumento. Incidit etiam menti ejus verbum illud : Et erit justitia cingulum lumborum gjus (Isai. xt. 5). Caepitque cogitare quid esset factura cum Dominus majestatis, justitia accinctus, veniret in potestate sux divinae potenti, eo quod tam negligens fuisset; quia quanto sanctior homo est coram Deo, tanto se reputat inferiorem omnibus et viliorem, et quo mundior est conscientia a peccato, eo plustimet et praecavet ne Dei incurrat offensam. Cumqucin tali persisteret contritione, vidit Dominum Jesum in solio sublimi sedentem; in cujus aspectu mellifluo cinis ad nihilum est redactus, stabatque in ejus praesentia rutilans velut aurum. Tunc cognovit quod omnia bona quae neglexerat, sanctissima Christi conversatione et operibus ejus perfectissimis essent impleta, omnisque ejus imperfectio Filii

a 2 s x Dei perfectione altissima perfecta. Cum enim Deus oculo miscricordi animam respicit, et se ad miserandum illi inclinat, cuncta ejus crimina perpetue oblivioni traduntur. Itaque cum a Deo tameximium percepisset donum, scilicet omnium peccatorumremissionem et omnium meritorum supple tionem, exinde securitate accepta et audacia, reclinavit se in sinum dilectoris sui Jesu, multiplices praetendens gestus prae amoris magnitudine, ineffabilis dulcedinis verba cum Domino loquebatur.

Viditque de Corde Dei procedere fistulam auream per quam Dominumcollaudabat. Tuncorabat Dominum utsuimetipsius laus effici dignaretur, Et statim audivit vocem illam dulcisonam summi Cantoris Christi sic intonantem : Laudem dicite Deo nostro, omnes Sancti ejus (Aroc. xix, 5) '. Et cum illa miraretur quomodo ipse Deus hoc posset decantare, inspiratum estei divinitus in hoc verbo laudem, qualiter Deus —_Jaudat se in seipso laude perfecta sine fine. In hocautem verbo dicite, agnovit quod Deus de sua divina virtute tribuit potestatem animae omnes creaturas, quae in coelo et interra sunt, ad laudem invitare sui Creatoris. In hoc quoque verbo Deo nostro, intellexit quod Filius, in quantum est homo, Deum Patrem reveretur, sicut ipse dixit: Deum meum et Deum vestrum (JoaNy. xx. 17). In hoc verbo omnes Sancti ejus, cognovit quod omnes sanctificati in coelo et in terra, ab ipso summo sanctificatore Christo sanctificantur.

Vidit etiam beatam Virginem adextrolatere Filii sui zonam auream trahentem plenam cymbalis aureis, peromnes ordines Angelorum et choros Sanctorum. Quisinguli tangentes cymbala sonum reddebant mirificum, laudantes Deum pro anima illa in omnibus donis et gratiis, quas large perfecerat in ipsa; et anima cum ipsis totis viribus pro seipsa Deum collaudabat. Dominus autem advocans animam, manus suas ponebat ad manus animae, donans illi omnem laborem et exercitationem operum, quae in sua sanctissima humanitate perfecit. Deinde oculos suos benignissimos animae oculis applicuit, dans illiexercitationem sanctissimorum oculorum suorumet Jacrymarum effusionem copiosam: Dehinc aures suasanima auribus adaptans, dedit illi omnem aurium suarum exercitationem. Post hc os suum roseum ori anima: imprimens, tradidit illi exercitationem laudis, gratiarum actionis, orationis et preedicationis, in sus negligentiae supplementum. Postremo Cor suum mellifluum cordi animae adunavit, tribuens illi omnem exercitationem meditations, devotionis et amoris, omnibusque bonis abunde ditavit, Sicque anima tota Christo incorporata et amore divino liquefacta, tamquam cera a facie ignis, totaque absorpta in Deo, sicut cera sigillo impressa, similitudinem illius praetendit. Sic beata illa anima tota cum dilecto unum est effecta. ad coelum in modum muriet tecti. Dominus autem stabat secus vexillum Archangeli, ut floriger sponsus et delicatissimus juvenis, expectans quousque Angelus Gabriel preeclaram Virginem salutasset reverénter. Postquam vero beata Virgo se in abyssum humilitatis immersit, dicens : Ecce ancilla Domini, fiat mihi secundum verbum tuum statim Spiritus Sanctus in columbae specie, expansis alis suae dulcedinis divinae’, intrabat animam Virginis, feliciter ei obumbrans, et Filio Dei eam foecundans, mirabiliter matrem nobili onere fecit gravidam et Virginem ‘permanere intactam. Sicque Virgo mater Dei et hominis est effecta Spiritu sancto teste 2.

Cum autem instaret tempus nobilissimi convivii quo ipsa dilectum animae suae percepisset in sacramenti Corporis et Sanguinis communione, audivit eum sibi dicentem: « Tu in me etego in te, etin aeternum non derelinquam te. » Illa autem nihil aliud quam Dei laudem totis preecordiis affecta~ bat. Cui Dominus Cor suum divinum deditin similitudinem _scyphi aurei miro modo decorati 3, dicens ei : « Per Cormeum divinum semper me lauddbis: vadeetpropina omnibus Sanctis de Corde meo poculum vivum, ut inde eliciter inebrientur. » Tunc accessit ad Angelos propinans eis poculum illud salumedullis ferventer amare. » Dehinc ad Martyres dicens : « Ecce pro cujusamore sanguinem vestrum fudistiset corpora morti tradidistis; et impetrate mihi omnes vires meas in ejus expendere servitio. » Ad Confessores vero accedens ait : « Accipite pro quo omnia reliquistis et delicias mundi sprevistis, et facite me pro ejus amore omnia terrena contemnere, et vere Religionis apicem conscendere. » Ad Virgines autem me in-castitate mentis et corporis perseverare et in omnibus perfecte triumphare.

Viditque ibi virginem quae nuper decesserat, quam bene agnoscens quia in terris familiaris sibi fuerat, cum qua con-

oF ‘bi dix iveret:cui illa ferebat si ita esset ut sibi dixerat dum adhuc viveret; cui illa respondit: « In veritate omnia ita sunt, modo centuplum inveni. » Post hac rediit ad Dominum, cum ambitum cozlestis palatii circuisset. Qui scyphum illum accipiens in cor animae posuit, et sic Deo feliciter est unita. fe oie erate ah al sss Fines een acl