Caput 5

cum luminaribus binos et binos singulis personis ministrantes. Dominus autem loco Abbatisswe in throno eburneo residebat 4, de quo flavius limpidus cum impetu efftuens

. A 2) ‘ad primum Miserere mei Deus singularum facies abluebat; ad secundum Miserere, singulae ad Dominum accedentes, offerebant ei preces suas quas illa hora pro Ecclesia effundebant. Ad tertium, Dominus aureum calicem habens animabus propinabat, quarum mentionem in orationeSorores tunc faciebant; et ait Dominus: « Hoc Capitulum hic singulis annis teneo. »

DE CHRISTI NATIVITATE MELLIFLUA,

N sacratissima nocte mellifluse Nativitatis Christi, visum est sibi quasi esset in monte petroso in quo beata Virgo vicina partui sedebat. Et cum tempus instaret pariendi, beatissima Virgo ineffabili letitia et jubilo replebatur; circumfulsitque eam lux divina, ita ut cum stupore cito surgeret et infinita humilitate procedens, se in gratiarum actione usque in terram reclinaret. Eratque sic attonita ut nesciret quid sibi esset, donec puerum haberet in gremio prae filiis hominum speciosum. Tunc ineffabili gaudio et ferventissimo amoreinfantem assumens tria sibi oscula dulcissime infixit, ex quibusbeatissime Trinitati in tantum unita estquantum unquamhomini possibile fuit uniri Deo sine personali unione. Perhunc montem spiritualis habitus prefigurabatur, qui durus et asper in hoc seculo videtur, quem Christus cum matre sua primi ostenderunt, hominibusque exemplum vere Religionis tradiderunt.

Anima vero, ut sibi videbatur, juxta beatam Virginem re-

1. Cf, Legatus, lib. 1v. ¢. 2.

4 sidebat,magno cupiens desiderio etiam amabilem infantulum i osculari. Virginea autem mater postquam Filiumsuum dul- ( cissime amplexata fuerat et allocuta, tradidit ipsum animae

amplexandum. At illa cum ineffabili amore ptierum susci- I Filius _Piens cordi suo ipsum impressit, his verbis quae nunquam est quasi ante cogitaverat puerum salutans: « Salve, paterni cordis

Patris, cui medulla dulcissima,languentis anima mew sagina et refectio 1 medulla beatissima. Tibi offero cordis et animae meae medullam in H aeternam laudem et gloriam Intellexitquedivinitusinspirata i qualiter Filius est medulla paterni cordis; et sicut medulla H. confortativa, sanativa et dulcissima est, ita Deus Pater Filium H suum, qui virtus ejus est et dulcedo suavissima, nobis donai vit in propugnatorem et sanatorem, etdulcissimum consolaf torem. Medulla vero anima est gaudium illud dulcissimum

quod anima a solo Deo per amoris infusionem sentire mere-

tur, quo omnia terrena illi vere desipiunt, cui omne mundi

gaudium, etiamsi in unum transfusum esset hominem, non

potest comparari. A facie quoque pueri quatuor splendebant

radii, qui quatuor mundi partes implebant; per quos figura-

batur sanctissima Christi conversatio, et ejus doctrina quae

mundum illustravit universum. communica eum omnibus qui devota gratitudine modo ejus altissimam et wternam ex me generationem venerantur. » Viditque de corde Dei splendorem procederequicordi animae in similitudine infantuli perlucidi adbesit, quem illa his verbis salutavit: « Salve, splendor wternee gloriw etc. Post hac puerum singulis personis circumferens unicuique eum dabat; mansitque cum singulis, et tamen nihilominus eum supra cor suum ipsa portabat. Puer autém supra pectus singularum se reclinans, corda earum tribus vicibus sugendo osculabatur. Primo, esuxit omnedesiderium earum; secundo, bonam voluntatem; tertio, omnem laborem quem in cantu, inclinationibus et vigiliis carterisque spiritualibus exercitiis perfecerant, sibimet sugendo intraxit. Agnovitque Deo valde acceptum fore quod homines, licet_divinam et ineffabilem Filii Dei a Patre generationem cognitione attingere non valeant, pia tamen credulitate congaudentes, laudibus quibus possunt eam extollunt.

Ad Evangelium, Exiit edictum, videbatur sibi quod Deus Pater diceret ei : « Vade ad virgineam matrem Filii mei, rogans ut det tibi Filium suum cum omni gaudio quod habuit cum ipso cum eum genuit, et cum omni bono quo eum sibi et toti mundo in salutem donavi. » At illa veniens, invenit puerum in prasepio reclinatum, et pannis involutum, dixitque infans: « Cum primo nascerer in mundum, mox panhis et fascia ligatus fui, ita ut me movere non possem in signum quod me totum cum omnibus bonis quae: de coelo mecum attuli, dedi in hominis potestatem et ejus summam utilitatem. Qui enim ligatus est nullam habet potestatem, nec se defendere in aliquo valet, eique auferri potest omne quod habet. Similiter de mundo egrediens, cruci sic affixus fui, utmeomnino moyere non possem; in signum quod omnia bona qu in humanitate peregi, homini dereliqui. Omnem namque conversationem meam, necnon omnia

2

• bona mea tam divina quam humana, et passionem meam totaliter homini contuli. Unde jam fidenter auferre mea potest, et hoc mihi desiderabile est, ut bonorum meorum utiliter perfruatur. »

Videbatur etiam sibi quod amor in specie virginis cum beata Maria resideret, cui et ait : « Eia amordulcissime, doce me congruum obsequium huic pernobili puero exhibere. » Cui amor : « Ego, inquit, prima virgineismanibus eum tractayi, pannis involvi; ego cum virgineis uberibus cum matre psum lactavi, gremio fovi, et omnia humanitatis obsequia cum matre exhibui, etadhuc servio incessanter. Quisquis ergo illi digne voluerit ministrare, me in sociam accipiat, hoc est, omnia in unione amoris quo Deus humanam in se naturam accepit, faciat, et sic quidquid agit, Deo gratissimum erit. » ejus, Habebatque insimul uno impetu tres validos pulsus et post hoc unum Jenem pulsum. Super quo dum anima ratitaveraevaiv adieamta ane NexP lane Gordisraci ion emia ut cweterorum hominum, sed semper tales habui pulsus ab infantia mea usque ad mortem, indeque factum est quod tam cito moriebar in cruce. Primus pulsus provenit ex omnipotenti amore Cordis mei, qui ita erat pravalens in me, quod omnia mundi adversaet Judworum saevitia stavi corde et patienti devici. Secundus venit ex sapienti amore, quo me et omnia mea tam laudabiliter regebam, et in quo omnia quae in coelis et in terris erant sapientissime ordinabam. Tertius, ex dulci amore qui tam valenter me penetravit, quod omnia mundi hujus amara mihi fecit suavia, imo ipsam mortem amarissimam pro hominum salute fecit mihi amabilem et predulcem. Quartus pulsus, qui lenis erat, humanitatis meae benignitatem figurabat, quae me omnibus amabilem et sociabilem ac imitabilem faciebat. »

Inter Secretum vero docuit eam Dominus dicens : « Cum primo Sanctus canitur, legat homo unum Pater noster, orans quatenus cum omnipotenti et sapienti, dulci et benigno amore Cordis mei eum preparem illa hora, ut dignus sit me suscipere spiritualiter in anima sua, ut operer et perficiam in eo omnia quae ab aeterno disposui, secundum beneplaci-. tum meae divinae yoluntatis. Inter Complendam? vero et Collectam legat hunc versum : Laudo te, o amor fortissime; benedico te, o.amor sapientissime; glorifico te, o amor dulcissime; magnifico te, o amor benignissime;in omnibus et pro omnibus bonis quae tua gloriosissima divinitas et beatissima humanitas operata est in nobis per nobilissimum in-

1. Cf, infra, part. v. c. 45. et S. Gertrudem, lib. 1. 51. 52, lib. av. et strumentum Cordis tui, et operabitur in saecula saeculorum. Amen. Tunc ego ad benedictionem sacerdotis taliter ipsum benedicam : Benedicat te mea omnipotentia, instruat te mea sapientia; repleat te mea dulcedo; attrahat te et uniat mecum mea benignitas sine fine, Amen.

ITEM DE CHRISTI NATIVITATR. em in colemnitate Nativitatis Christi visum est sibi quasi es Virgo supra montem sederet, habens in gremio puerum pulcherrimum. Dixitque ad illam: Mi Domina, ubinam sumus modo? » Quae respondit : « In monte Bethleem, Haz namque civitas in monte sita erat, unde et in Evangelio legitur: Ascendit autem et Joseph, etc. (Luc. u. 4.) Diversorium vero illud in quo peperi Christum infra civitatem erat, in fine juxta unam portarum, ideoque et Domirtus dicitur esse in Bethleem natus. » Et illa : « Quomodo, inquit, tunc pastores ad puerum nocte yenire poterant? » Respondit : « Ex abtndantia pacis qua tunc homines gaudeant tam securi erant. Insuper propter hospitum supervenientium frequentiam portae non claudebantur Et illa: « O Domina, cur nec lectum nec aliud commodum habuisti? » Respondit: « Nec fuit mihi necessarium, cum sine omni dolore filium innocentem generarem. » Tunc anima : « Cum ergo parentes et amici tui gratia visitandi te, ad te venirent, quid, o paupercula sed coli regina, habebas eis ministrare. » Respondit : « Non ego eis necessaria ministrabam, quia ipsi secum quae necessaria erant deferebant. » Item interrogabat eam quo cibo Filium suum, postquam ablactasset eum, enutrisset. At illa: « Pulmentarium de vino et albo pane sibi paravi. » Cogitanti etiam si, postquam de AEgypto rediens in Nazareth venisset, aliquam societatem cum parentibus suis Dominus habuisset, puer ita respondit: « Unde putas quod in Evangelio dicatur : requirebant eum inter cognatos et notos (Luc. 1. 44), nisi quod cum eis quandoque conversabar? Unde etiam putas quod Joannes Evangelista ame de nuptiis vocatus tam cito me secutus est, nisi quia conversatio mea et mores, quos seepe expertus erat, sibi complacuerunt, et ideo de facili imitari me sibi poterat persuaderi. 2»