Caput 7

ost obitum Fratris N. Ordinis Praedicatorum, qui fami- P liaris et fidelis amicus fuerat Claustri', infra dies octo anima ipsius hoc modo illi est revelata. In Missa itaque vidit animam ejus in aere calceatam calceis valde ornatis, ita ut quae hac videbat, optaret sibi de ornatu calceorum illorum : aliquid dari. Cui ille : « Accipe gemmam patientiae. » Hac calceamenta signabant labores itinerum quos in Ordine habuerat. Et vocans eam proprio nomine ait: « Eia, cia,; qualia me celastis, ecce nunc scio. » Tunc illa : « O Domine ora pro nobis. » Et ille : « Noli me vocare Domine, sed Fra- q ter; quia omnes in Christo Fratres sumus. » Et illa: « Ora, De gustodia quaeso, pro nobis, ne seducamur ab inimico in dato nobis spetl's ab dono’. « Cui ille:« Induite vos armaturam fidei, sicut '™!”#¢0- electi Dei; scilicet, ut vere et pure credatis illud ex Deo quam prius lucidiora in pedibus, dicens : « Cito proferte stolam primam. » Quam stolam facit Dominus de seipso. Et in hoc agnovit qualiter Deus est vestis animae, quia sicut omnium gfatiarum est auctor et largitor in terris, ita est etiam Beatorum ornamentum, gloria et merces copiosa in coelis, ornans eos ex semetipso et remunerans pro omnibus bonis opeyibus et virtutibus in terra peractis. Deinde imposita est ei corona permaxima ex auro rubeo et gemmis pretiosis, quam accipiens cecidit super pedes Domini gratias agens, et recognoscens quia haec omnia sola Dei bonitate et non suis meritis accepisset.

‘Tunc illa scire desiderabat quid inde meruisset quod donum Dei tam fideli corde in sorore Mechtildit dilexisset. Et vidit effluxum quemdam de Corde Dei manantem speciali modo in animam ejus; quem etiam influxum cognovit dari omnibus qui donum Dei speciale in aliisamant, licet in seipsis non acceperint, Bt statim apparuit soror Mechtildis in magna letitia ineffabilt gloria et claritate circumdata, Cui haec admirans ait: « Fac me, quaeso, aliquid de ornatu to agnoscere tam ineffabili. » Quae respondit : « Non poteris comprehendere, quia multipliciora sunt ornamenta mea quam in aliquo vestimento terreno sint fila intexta, et hee omnia gratis accepi a Domino meo sponso. » In quibus yerbis cognovit quod Sancti nihil attribuunt sibi de suis meritis, sed totum quod possident meriti et gloriae, misericordiae et gratice ascribunt divinae.