Skip to the text

Caput 18: Qualiter pro animabus proficue sit orandum

Do die quodam sancto communicasset, etobtulisset Deo

illam preedignissimam hostiam pro animarum liberatione, ut esset omnium peccatorum remissio et negligentiarum suppletio, dixit ad eam Dominus : « Lege pro eisunum Pater noster in unione intentionis, sicut de Corde meo illud hominibus legendum tradidi. » In his verbis divinitus intellexit quod in tali intentione legere deberet.

In hoc verbo: Pater noster, etc. intenderet desiderare indulgeri animabus,quod tamcolendum et amandum Patrem, qui sola dignatione ipsas tali honore sublimavit, ut filii Dei nominentur et sint, in tanta reverentia non dilexerunt, nec honorem debitum impenderunt, insuper peccatis suis toties irritaverunt, et a corde eorum, quod inhabitare et in quo regnare velut in coelo suo disposuerat, swpius ejecerunt: orans in unione amorose poenitentiz et satisfactionis, quam innocens frater eorum Jesus Christus pro eis persolvit, ut amorem Cordis ipsius cum reverentissimo honore, quem illi in humanitate exhibuit, suscipiat in hujus delicti supplementum.

Sanctificetur nomen tuum, in suppletionem quod nomen Dei et tanti Patris sui nunquam digne venerati sunt, et swpe in vanum illud assumpserunt, sed perraro ejus nominis memoriam intente cogitaverunt; et etiam nomine illodignissimo, quoChristiani aChristosunt denominati, male vivendo _indignos se fecerunt : desiderans ut suscipere dignetur illam sanctitatem perfectissimam Filii sui, quo ejus benedictum nomen pricdicando extulit, ct in operibus sux humanitatis honoravit.

Adveniat regnum tuum. Hic intenderet indulgeri animabus quod regnum Dei, imo ipsum Deum, in quo solo vera requies et gaudium sempiternum est, nunquam tam ferven- ' ter desideraverunt, diligenti studio quaesierunt : orans qua- tenus sanctissimum desiderium amantissimi Filii sui, quo i eos sui regni voluit esse heeredes, suscipiat pro omni torpore : quem ad quaeque bona habuerunt. Fiat voluntas tua. Quod voluntatem Dei suz voluntati y non pretulerunt, necin omnibus dilexerunt : orans ut unio- ' nem dilectissimi Cordis Filii sui, ac promptissimam obe- : dientiam, qua extitit obediens usque ad mortem, suscipiat 4 in emendationem totius inobedientiae ipsarum.;

Specialiter cognovit in hoc verbo: Fiat voluntas tua, etc. : Spirituales multum delinquere, qui voluntatem suam per- —_Valde i raro Deo ad plenum offerunt, insuperoblatam multoties au- propria i ferunt, et pernecessarium esse eis ut in hoc verbo specialiter °™"'** : eorum mentio fiat; quia per hanc negligentiam post mor- ip tem a Deo valde elongantur. Hi

Panem nostrum quotidianum. Quod illud prenobile Sa- lf cramentum et eis tam perutile nunquam tanto desiderio, Hi devotione et amore sumpserunt, et multi se indignos effece- if runt; et plurimi raro aut nunquam sunt consecuti : orans ik Deum Patrem ut suscipiat ‘illum ferventissimum amorem, 4 ineffabile desiderium, permagnam sanctitatem ac devotio- i nem Christi Filii sui, in qua hoc superexcellens donum no- i bis donavit. th

Et dimitte nobis debita nostra. In hoc verbo desideraret i dimitti eis peccata omnia eorum, quein septem criminalibus i et ex eis procedentibus commiserunt, et quod in se peccanti- i bus non dimiserunt, nec inimicos suos dilexerunt; oransDeum quatenus suscipiat charitativam Filii sui orationem quam J inimicis suis oravit.;

Etne nos inducas in tentationem. Quod vitiis etconcupis- i scentiis non restiterumt, sed toties diabolo et carni consense- i runt, multis malis se sponte implicantes : orans ut gloriosa Hi

fl Christi victoria, qua mundum et diabolum devicit, eam tota conversatione ejus sanctissima ac universis luboribus et passionibus suis, animabus in supplementum totius negligentiae conferre dignetur, liberans eas ab omnibus malis, et ad regnum glorize, quod ipse est, eos perducat. Amen. Hanc oratio cum tali intentione perlegisset, vidit copiosam multitudinem animarum, cum maxima hilaritate, pro sua liberatione gratias Deo referre.

Chapter 215 of 257