Caput 22: De veritate, hujus libri, videlicet specialis gratle

t

H

N Missa quadam apparuit Dominus ancillae su residens a i il coram ea in solio majestatis. Cum autem pulsaretur ad Secretum, dixit ad Dominum : « Modo totus in altari in manibus sacerdotis es, et nihilominus totus hic mecum es, » i Ad quod ile respondit; « Nonne anima tua in omnibus t membris tuis est, et tamen semper in mea prasentia mecum in coelo est? Si hoc anima tua, quae simplex creatura est, potest, cur non ego, Creator omnium, in omnicreatura mea {4 et ubique esse possum ? » Statimque visum est anima: ejus quasi esset in coelo in praesentia beatissime Trinitatis, can- te didissima veste amicta. Dominus autem eam in sinum suum levans et amantissime intuens, inter alia his verbis ei blan- Dominus f diebatur : « Pulchritudo mea corona tua erit; gaudium det totum i meum, torques colli tui; amor meus amictum tuum, et deli- M*ttilai. Cor meum totum. » Sensitque anima quasi rivum validissimo impetu influere in se divinitatem. Dixitque anima : « Modo licet me totam repleveris, et miro modo illustraveris, ego tamen tantilla creatura tua sum, quod omnia quae in te agnosco, et quidquid inde hominibus elucidare valeo, vix tantum est quantum formica a maximo monte secum poterit asportare. »

‘Tunc recordata est quod de his,quee sibi Dominus revelare dignabatur, liber conscriptus erat, et ait: « Et quid est, amantissime Deus meus, quod tam moleste ' fero hoc factum, cum tamen non dubitem sine tua factum voluntate ? » Ad quod Dominus respondit : « Exinde est quod tantam grati~ qudinem ad hoc donum meum non habes ut juste deberes ot Cui illa; « Et quid te coegit ut mihi indignissime et vilissime tanta conferres? » Respondit : « Mea infinita bonitas; Quia si talibus tenon allexissem et mihi attraxissem, terrenee tantum consolationis habuisses, quod parum in te habuissem. » Tunc illa iterum dixit: « Unde scire possum, si verum est omne quod de his scribunt, cum ego non legerim, nec approbaverim ? etsi bene legerem, non tamen ad plenum mihi crederem. » Ad quod Dominus respondit : « Ego sum in corde desiderantium audire a te, excitando ad hoc desiderum earum, Ego sum intellectus in aure audientium, per quem intelligunt quod audiunt, Ego etiam sum in ore inde oquentium sego sum in manuscribentium; in omnibus cooperator eorum etadjutor; sicque omne quod in me et per me Veritatem dictant et scribunt, est verum. Et sicut artifex aliquis habens plures ministros ipsum in opere suo adjuvantes, licetipsi opus non tamen perficiant ut magister, pro modulo tamen suo quilibet operatur; sed ex ministerio opificis ipsum opus consummatur : ita et quae hecscribunt, etsinon tam 4 eleganter prout tibi donavi depromunt, mea tamen cooperante i et adjuvante gratia, inmea veritaté approbatum confirmatur. i Tuetiam toties merogasti, ut tenon permitterem spirituerro- ris seduci, ut jure mez crederes bonitati te in hocexauditam. »

Vidit etiam de Corde Dei tres radios tendentes in corda; duarum personarum ! quae hunc librum scribebant; per quod intellexit quod divina inspirante et confortante eas; gratia, hoc opus peragebant, itautlaborem, et quidquidexinde : sustineredeberent. libenter tolerarent. Illa vero iterum dixit : f « Eia dulcissime amator, quia ego ingratissima pro tantis donis tuis, nunquam tibi dignas retuli gratias, desidero ut $ omnes, qui hunc librum lecturi sunt, tibi condignas per; temetipsum pro me tantilla gratias agant. In hoc enim con- E solabor, si tibi laus, et profectus legentibus inde proveniat. » i Cui Dominus : « Omnes hunc librum legentes, aut de te _Librum; audientes, quoties me pro dono tibi collatoper Antiphonam Pic,*Benti Tibi decus, aut aliquocumque modo laudaverint, tot dulcia F amoris carmina in coelomihiin praesentia semper venerande f Trinitatis decantabunt. »

t jie i she atienen ett aia case et hele