Caput 10: ‘de anima domni b. fundatoris claustri

N anniversario quodam pis et semper recolende memo- rie Domni B. Comitis, fundatoris nostri, cum Missa pro eo celebraretur, hac Dei ancilla vidit animam ejus coram Deo stantem, et in veste ejus animae totius Congregationis quam ipse fundaverat, velut imagines pulcherrime apparebant, tam earum quae jam in coelestibus regnant, quam earum quae illuc sunt perventure, In corona quoque ejus tot aureos flores habebat quot animas in eodem ccenobio fuerat Deo lucratus. Duc etiam Abbatisse quae idem coenobium rexerant, una a dextris et alia a sinistris ejus, in gloria stabant; quibus Dominus valde dulcibus verbis gratias egit, quod de ovibus sibi commissis nulla unquam_periisset. Singulae vero personae de Cofgregatione et multi heredum suorum, et qui bonorum suorum in terris bene usi fuerant, in modum choree circa eum se giraverunt, et de singulis personis radius in animam ejus tendebat, qui mira claritate animam ejus illustrabat. Queelibet etiam persona dulcissimum carmen Deo modulabatur, in quo de singulis quae cum eis Deus fecerat bonis, faciebant mentionem: quae anima illius auscultans mira cordis exultabat delectatione. Per quod intellexit quod meritum de singulis haberet, et de omnibus quae Deus in eis perfecerat bonis, quadam proprietate velut in suis exultaret.

Vidit etiam inter eos Domni 0. Preepositi animam mira- tem apparet bili et ineffabili decore circumornatam, quasi similitudine _defuncti claustri habentis cancellos pulcherrimos, in quibus animae P7*P>svelut imagines sedebant, et desuper scripta erant omnes observationes et queelibet bona suis temporibus instituta. :

DE ANIMA DOMNI C, PLEBANI IN OSTERHAUSEN. 1

Nimam quoque DomniC. plebani de Osterhausen A etiam vidit ibidem 5 quae vestem habebat plenam circulis aureis, in quibus Sancti residebant; in quo figurabatur quod valde devotus fuerat circa Sanctos. Videbatur etiam; sibi quod sacerdos qui tunc Missam pro eocelebrabat, aureos calices, unum post unum, animae jus propinaret : in quo F intellexit quod devota gratitudine ejus animae congaudens, 4s Deo pro ea preces et gratiarum actiones offerebat.

Cumque hostia salutaris immolaretur, Dominus Jesus i Christus Cor suum dulcissimum aperuit: de quo ineffabi- Cor suum : lis suavitatis odor flagrabat, qui animam ejus et animas Dominus f quae aderant, in novam jucunditatem provocabat, Ista vero *Petit i qu hae videbat, dixit ad Dominum : « Et unde, mi Do- i mine, promeruit heec anima ut hanc voluntatem tam grandis i et tibi tam laudabilis operis sibi inspirares ? » Respondit : « Benigni cordis erat et homo benevolenti«; et quidquid ' peccavit, non tamen illud nequiter aut malitiose fecit; : ideo hanc viam salutis illi mea sapientia adinvenit. Mul- tum enim complacet mihi benevolum cor, et valde aggravat q animam peccatum quod per nequitiam perpetratur, Et quia hic non pro favore homiaum, sed pro honore meo, et animae j suae salute, monasterium instituit, et Congregationem valde

dilexit, speciali quadam proprietate singulorum merita sibi

vindicavit, et de bonis eorum quasi de suis exultat. »