Caput 29

sollicite foveas et consoleris in omnibus peenis suis. Com- : mendo eam tibi, ut pretium mei ipsius; ut memor sis : quanti pretii eam zstimavi, cum pro amoreejus non recusavi ¥ mori. Commendo etiam eam tibi, sicut illud in quo reposui Hi omne delectamentum Cordis mei, juxta illud : Deliciae : mew esse cum filiis hominum. » (Prov. vut. 31.) Tunc ! anima : «QO Domine, hoc idem omnibus te desiderantibus vis-ne facere? » Qui respondit : « Etiam; non enim personarum acceptor sum. » ROSE ABUTS TEAS ea Baan xe OP ea eee

CAPUT XXXu ge! i et sororem ejus, Domnam videlicet Abbatissam. Unde cum integram confessionem fecisset, confessor pro, omnibus suis eccatis, Veni Greator spiritus legendum sibiinjunsit; postmodum alius ut Te Deum laudamus pro peccatis legeret imperavit. Maximum ¢jus peccatum quod in pueritia se dolenter memorabat fecisse, hoc erat quod vice quadam dixit se furem vidisse in curia, cum non vidisset, nec aliud mendacium scienter et sponte sua recoluit se perpetrasse. Ergo non immerito Virginibus jam Agnum sequentibus comparabitur, quia et ipsa Agnum quocumque ierit perfectissime sequetur; quippe cui non deficit humilitas, quae ipsam ad ejus gloriae excellentiam et celsitudinem sublevet, nec virginalis castitas,per quam ei familiarissime et dulcissime societur,

Religiosis etiam patribus non incongrue similabitur, quae pro Christi amore mundum cum suo despexit flore, et tantum paupertatem amplexata est, ut necessaria sua habere nollet; coacta enim per obedientiam, unum tantum peplum habuit; cetera vilissimi panniculi erant, et tunicas valde conscissas et undique reparatas portabat, cum tamen quidquid voluisset sufficienter habere potuisset. Cwctera omnia ad Religionem pertinentia perfectissime habuit; scilicet pro: prie voluntatis abdicationem, suimet dejectionem, obedientiae promptitudinem, orationis et devotionis studium, lacrymarum ubertatem, sedulze contemplationis fruitionem. Semetipsam in tantum abnegaverat, oblitaque sui Christo sic absorpta erat, ut quemadmodum de sancto Bernardo legitur, sensibus exterioribus parum uteretur; unde saepe putrida ova nesciens comedebat, donec a proxime sedentibus et odorantibus est compertum. Similiter cum hospitibus comedens, ‘cum diceret se nullo modo carnes velle comedere, illi morem ejus scientes, carnes ante ipsam ponebant, et sic nesciens comedebat, donec per risum eorum ad se rediens, I quid fecerit recognovit. {4

Doctrinam in tanta abundantia effundebat ut ejus similis i in nostro ceenobio non surrexerit, nec ut timemus, heu! {is surrectura erit', Ubique enim Sororesse circa eam velut predi- le calorem, auditure verbum Deicongregabant. Omnium Charitas ad ti refugium et consolatrix erat, et singulari dono hanc gratiam PO re habebat, ut homines secreta cordis sui ei fiducialiter ape- 4 rirent, et quam plures a suis gravaminibus se per eam ereptos, dl non solum intra claustrum, sed etiam exteri, et de longe i venientes religiosi et swculares; nec ab homine unquam tantum consolationis sicut ab ista se invenisse dicebant. ij Tot orationes dictavit et docuit, quod si insimul_ scriberen- e tur, psalterii excederent quantitatem. Doloribus et infir- if mitatibus tam continue vexabatur, ut non immerito Marty- Peenus tt ribus societur; insuper multis castigationibus pro peccato- Martyribus Hf ribus semetipsam affligebat. Denique vice quadam ante *#tr “a Quadragesimam, cuni populum cantibus lascivientem au- i disset, zelo Dei et compassionis affectu nimium inardescens, ut saltem Deo aliquam faceret emendationem, testas vi- trorum etalia acuta instrumenta in lecto suo composuit, et i in his se projiciens tamdiu se volutabat, donec cute confracta ' et tota vulnerata, sanguine proflueret, quod pra dolore nec i sedere nec jacere valebat. fe

Circa Dominicam passionem miro ferebatur affectu, ut is raro de ipsa sine lacrymis loqui posset; et saepius cum de Ht Christi passione sive amore loqueretur, tanto fervore succen- i debatur, quod facies ejus et manus in modum decocti cancri Hi

if nem suum spiritualiter in Christi amore fudisse,

Heecetiam devota Christi discipula,sicutolim electissimi homines, scilicet Apostoli, qui die ac nocte Christo adherebant, ejus dulciflua eloquia quotidie audientes, dulcique praesentia fruentes: sicet ista spiritualibus oculis, Deum facie ad faciem videns,ejus suavifiuis eloquiis vere quotidie fruebatur, et velut discipula cr‘filia carissima, de omnibusqna-volebatet indigebatabipsoedocebatur. Tam familiariter enim Deo fuit unita, omnemue voluntatem suam sic Deo obtulerat, quod sicut ipsa retulit, postquam professionem fecit, in ulla unquam re aliter volebat quam Deus fieri disponebat.

Mira suavitate in verbis Evangelii pascebatur, et tanta dulcedine afficiebatur. ut saepius cum illud in choro legeret, in tamtam jubilationem verteretur quod finire non poterat, quandoque pene exanimis reddebatur. Continue vero illud tam ferventer legebat, ut audientes in devotionem excitaret, Similiter dum in choro cantaret, acsi tota arderet, totis viribus Deo intendebat; unde quid faceret nesciens, mirabiles quandoque gestus pretendebat, modo expansis manibus, modo in altum elevatis, quandoque velut in extasim versa, etiam trahentibus et moventibus eam, non sentiebat, aut vix ad se redibat.

Spiritu etiam prophetico clarens, quandoque hominibus quae eis futura erant praedicebat. Denique matrona quaedam, cui dum hostes viro suo in via insidias posuissent, dicentes ie dubio in itinere eufm velledetinere, doneccaptivi eorum laxarentur,et illa hoc fieri plurimum formidans, istius famula Christi se precibus commendaret, post factam orationem dixit matrone; ¢ Vidi Dominum manum corneam habentem, et dicentem: Manum meam minime ledere possunt; sic inimici ei nocere non prevalebunt. » Quo audito, matrona fiduciam sumens quia in Similibus veritatem verborum Cumque in pace urbem intrasset, statim hostes venientes castrum ipsum, sed frustra, oppugnarunt. Similiter cum eadem matrona, ut pro viri sui prosperitate et salute oraret, quia plurimos inimicos habebat, Dei famul attentius commendasset, illa ore prophetico dixit: « Plura adversa et pericula sustinebit; sed a captione et nocivo vulnere eum Dominus illesum conservabit. » Quod per omnia sicut pradixit evenit, et miraculose swpius captione evasit.

Jam vero quid amplius dicemus ? Numquid non Angelicis spiritibus valebit aequari? Quibus etiam in terris amicissimo foedere copulata erat, ut eorum praesentia raro careret, quae etiam singulorum Ordinum officium in aliquo exercuisse videtur. Angelorum denique quorum proprie officium est ministrare bene congruit Ordini; quia officiosa charitate et dulci societate miseris affectum ministravit compassionis. peccatoribus subsidium orationis, negligentibus admonitionem correctionis, ignorantibus yerbum instructionis !.

Ipsa etiam more Archangelorum, multorum internuncia ad Deum fuit, et eorum pia ad ipsum interventrix. Virtutibus quoque quoad aliquid assimilabatur, quia virtutum omnium praclarum fuit exemplar. Inter Potestates etiam non immerito reputabitur, cui omnipotens majestas se toties in potestatem dedit, et quae super daemones tam potens effecta est, sicut ipsi cuidam alii personae per visum conquesti sunt dicentes : quod ejus meritis et oratione quotidie animae fidelium a potestate eorum tollerentur.

Cum Principatibus etiam jure obtinet locum, quod velut princepsmilitize cum sorore sua,venerabili Domna Abbatissa, omnia monasterii tam interiora quam exteriora sapientissiincongrueassociatur, quae domina affectuum etactuumsuorum fujsse probatur: siquidem dominabatur omnibus affectibus suis ipsosin Deum dirigendo; dominabatur cordi, omni custodia illud servando; dominabatur operibus suis, ipsa propter Deum exercendo. Ipsa etiam quietissimus et deliciosissimus Dei.Thronus per. serenissimam et mundissimam mentem suam dici- potest; quae Dei gratia plena, omnibus a. se quaerentibus.qualiter vivere et se regere deberent, quasi ex ore Dei in ea sedentis, quid facere deberent indiscabat.

Cherubim quoque -ipsam dissimilem non arbitramur, quae toties. ipsi.fonti sapientiae immersa, et luminis abyssum penetrans, velut-sol refulgens in templo Dei, scientia,, et,sapientia. omnes ad se venientes’ illuminavit..Sicut enim ipsa nobis retulit, super psalmos quidquid. cantabat' sive legebat, spissime _spiritualem intellectum Dominus sibi dabat, et super quae anima nondum cogitaverat, repente in momento intellexit. Super ‘omnes tamen, Seraphim convenientissime et dignissime angelica hee Virgo equabitur, quae ipsi amori, qui Deus est, toties immediate unita, est, ejusque igneo Cordi tam amantissime impressa, unus cum eo ignitus spiritus est effecta, Valde namque generosa efat’ in loquertdo de Deo; maxime de charitate tam ferventer loquebatur, ut audientes saepe accenderet; unde congrue de ipsa dici potest, quod verba @juisicum Eliae verbis, quasi facula ardebant. (Eccu1. xuvin.)' “Hee pauca de laude conversationis ejus descripsimus, dignum judicantes eam corquari omnibus Sanctis, quibus etiam in terris tam familiarissime sociata erat, ut eorum Sed nulli absurdum videatur si nostri temporis, inquod fines saeculorum, imo feces omnium vitiorum, et tedia bonorum devenerunt, hominem unum omnibus comquavimus Sanctis, gi cum beatus Gregorius super Ezechiele dicat : quod Deus de Magis in u dic in diem homines majori cognitione illustrare, et secreta__mundom sua eis amplius revelare dignatur, et processu temporis spiri- eo, tualium scientiam augeri, introducens illud Danielis Prophetw de ultimo tempore dicentis : Pertransibunt plurimi, et multiplex erit scientia. (Danie, xu. 4.) Dicit etiam sic: Moyses plus quam Abraham, Prophet plus quam Moyses, Apostoli plus quam Prophetae cognoverunt, Sicut David de se testatur dicens: Super omnes docentes me et f super senes intellexi. (Psal. cxvm. 100.) Legitur etiam in Vitas Patrumquod sancti Patres de ultima generatione pro- i phetabant dicentes : Homines tunc temporis fore negligentes, $ sed tamen qui inter eos perfecti fuerint, super nos et patres Ipsa etiam Christi ancilla, cui hac omnia a Deo suntinspiraia et revelata, librum hunc legit, approbavit et correxit; quod hoc modo evenit.

Nocte quadam in oratione Dominus eidem apparuit librum hunc tenens in dextera sua apertum. Hoc cum duabus scriptricibus suis indicasset, rogans ut sibi_librum ostenderent, et illze hoc se facere non posse dicerent, timentes ne forte tristaretur, illa moerore ducta dicebat se nunquam velleconsolari, donec quid de eascripserint, videret. Sequenti iterum nocte posita in oratione, vidit gloriosam Virginem puerum elegantissimum ulnis gestantem. Cui dum se humiliter prosternens causam tristitiae suae exponeret, ila puerum dabatdicens: « Accipe Filium meummeerentium consolatorem, qui tuum omnino potest lenire dolorem. » Quem illa gratanter accipiens, macrorem suum illi similiter est conquesta, Ad quam Dominus : « Noli timere; ego totum feci, Meum est ergo omne opus illud. Ego dedi tibi, et tam veraciter sicut de Spiritu meo accepisti, ita vere eas meus compulit Spiritus ut scriberent et elaborarent. Noli ergo timere, nihilque in eo deleas. Ego quoque a lesione et ab errore eum conservabo. » Dansque illi magnam spiritus certitudinem, de veritate ejus ita dixit : « Omnia verba libri hujus veraciter de Spiritu meo conscripserunt, et in coronis earum coram oculis meis sine fine lucebunt. »

Sicque omnem tristitiam ejus omnino ab ea tulit, ut ex die illa ostenderint ei librum quandocumque vellet, et ex integto coram ea perlegentes, excepto prologo et finali. Et quidquid in co invenerunt, de cujus veritate suspicabatur, Statim cum primo potuit a Deo requisivit, et sic Dominus ipsa mediante Libri hujus corrector fuit. a ee calls eed a Cd

k

: