Caput 8: L de anima fratris h. de plawen 1

xorata a Fratre quodam ut pro anima cujusdam Fratris ! E Dominum precaretur, et ipsa hoc differret facere, cum : esset in oratione, inspiratum cst sibi quod pro anima illa orare deberet; sed cum adhuc renueret, audivit Dominum i cum quodam serio sibi dicentem: « Num desiderio amici mei non potero satisfacere per te?» Et accipiens manum ejus ! dixit ei : « Veni, et introducam te in locum tabernaculi ad- mirabilis usque ad domum meam Statimque rapta est in coelum, ubi vidit animam Fratris illius quasi staret coram ! Domino; et quinque radii de Corde Dei prodeuntes animam illam mirifice adornabant. Primus radius intravit oculos I ejus: qui significabat cognitionem illam jucundissimam, qua i Deum incessanter in gloria suae divinitatis contemplatur. i Secundus radius intravit in aures ejus, designans gaudium Cordivinum H quod habet ex verbis dulcifiuis, et salutatione melliflua $¢?Sus quam jugiter audit ex ore Dei. Tertius os replebat, designans beatificat. laudem illam ineffabilem qua Deum laudat incessanter.; Quartus implevit cor ejus, declarans inwstimabilem dulce- i dinem et gaudium, ac delectamentum quod habet ex influentia divinae voluptatis. Quintus tegebat et illustrabat, omnia membra ejus ineffabili decore, significans quod omnibus membris suis et viribus devotus fuerat in bonis operibus, et exercitatione virtutum. 1

1. Quidam Henricus de Plawen juxta Ledebur, in Allgemeine Archiv. '

Habebat etiam in capite coronam mire ornatam, in qua specialiter vidit ornamentum Dominica passionis; per quod cognovit quod specialiter affectus fuisset circa Dominicam passionem, Tunc illa admirando dixit ad Dominum: « 0 mi dulcissime Deus, cur animam hanc tam cito assumpsisti de seculo, quae tam multis profuisse poterdt verbo et exemplo? » Et Dominus : « Vehemens desiderium ejys coegit; me sicut enim ablactatus super matre, ita anima ejus adheesit post me, et ideo meruit habere requiem in me. Meritum ejus et gloria quam fuerat accepturs tanta erat, quod aliquam expectationem pracedere oportebat; in qua expectatione ipsum in meo pectore Teci pausare. » Et illa : « O amantissime Domine, quamdiu ita pausavit? » Respondit : « Momento unius mane; donec amor omnia pro eo complevit quae sibi ab aeterno preordinavit. »