Caput 25: Quod opera charitatis hominem ab ommi veniali peccato mundant

us, ut jam prescriptum est !, Deum ad hanc personam & dixisse eam non fuisse tam gratiferam ut dignum fuisset, duae personae ejusdem familiares, hoc pro ea supplere cupientes, tot laudis carmina Deo persolvi pro ea fecerunt?, per Antiphonam : Ex quo omnia, etc. quot dies vixerat in terris. Has laudes dum ipsa offerret Deo in unione amoris, quo ex Corde ipsius omnia dona sua profluxerunt, et in unione gratitudinis, qua per Filium suum omnia in ipsum refluunt, vidit de Corde Dei rivum magnum et purissimum cum impetu defluere, et animas earum quae hac ex charitate pro ea legerant ab omni macula emundare. Et ait Dominus: « Sic omnia charitatis opera hominem ab omni veniali peccato purificant; sed mortale peccatum, quod animae more picis fortiter adheeret, confessione et majori contritione aboleri oportet. Omnia etiam charitatis opera in Corde meo, velut thesaurum mihi specialiter dilectum, reservo, donec ille qui ea operatus est ad me veniat. et tunc ad cumulum meriti et gratia ejus ea sibi reddo. »

Nec in hoc familiari sua suffecit, qua ipsam in Christo valde diligebat; sed hanc negligentiam ejus pro ea cupiens ad summum usque suppleri, quia altius non poterat, tot 5 i Missas quot annorum erat, scilicet, Benedicta sit, in laudem semper venerande Trinitatisa religiosis Fratribus et devotis ' sacerdotibus proea fecit celebrari. Has Missas dum ipsa i etiam Deo offerret, gratias agens Deo, et admirans charitatem qua hoc in hominibus peregisset, dixit ad eam Dominus: i « Da mihiomne quod tuum est. » At illa manum suam ac si plena esset in manum Dei effudit. Statimque apparuit illud quod effuderat quasi ornamentum optimum, simile; monili facto ex margaritis candidis, rubeis et purpureis; i per quod figurabatur gratuitaet humilis charitas quam i in hominibus hie peregisset. Dominus autem ornamentum illud ante Cor suum ponebat; de cujus medio mira et i ineffabilis suavitas de Corde Dei effluebat. Et ait Dominus : i « Omnes qui hoc donum mew specialis gratia diligunt, et Mechtildis i mez credentes bonitati. humili gratitudine pro his quos ad “gent i hanc familiaritatem elegi mii gratiasreferunt.singulariaffecta » Ch,n" f Cor meum ad eos patebit. » Ornamentum etiam illud habe- t bat in circuitu quatuor lilia, quorum dum Jill pulchritudi-; i nem miraretur, dixitadeam Dominus : « Virgines erant d qui hoc laudis munus pro te obtulerunt. » i

i