Psalmus LXXIV. Moralis

PSALMUS LXXIV. MORALIS.

Ad superbos, ne extollantur ; sed Deum fausta æque et adversa pro sua æquitate temperantem agnoscant.

VERSIO VULGATA.

1. In finem : Ne corrumpas, Psalmus

Cantici Asaph.

2. Confitebimur tibi, Deus : confitebimur, et invocabimus nomen tuum.

Narrabimus mirabilia tua : 3. cum accepero tempus, ego justitias judicabo.

4. Liquefacta est terra, et omnes qui habitant in ea : ego confirmavi columnas ejus.

5. Dixi iniquis : Nolite inique agere : et delinquentibus : Nolite exaltare cornu.

6. Nolite extollere in altum cornu vestrum : nolite loqui adversus Deum iniquitatem.

7. Quia neque ab oriente, neque ab occidente, neque a desertis montibus : VERSIO S. HIERONYMI.

Victori, ut (a) non disperdas, Psalmus Asaph Cantici.

Confitebimur tibi, Deus, confitebimur : et juxta nomen tuum narrabunt mirabilia tua.

Cum accepero tempus (b) , ego recta judicabo.

Dissolvetur terra cum omnibus habitatoribus suis : ego appendi columnas ejus. Semper.

Dixi inique agentibus : Nolite inique agere ; et impiis : Nolite exaltare cornu.

Nolite extollere (c) in excelsum cornu vestrum, loquentes in cervice veteri.

Quia neque ab oriente, neque ab occidente : neque a solitudine montium. 1. Ne corrumpas : ne disperdas ; ut supra, Psal. lvi, et aliis.

2. Et invocabimus nomen tuum : et prope est nomen tuum, tu præsens auxiliator. At Hier. Juxta nomen tuum narrabunt mirabilia tua , te tantum extollent, quam est nomen tuum inclytum. Cum accepero tempus. Loquitur Deus : Tempore opportuno recte judicabo, justa decernam.

3. Liquefacta est terra : debilitata, exinanita defluxit ad nihilum, prævalente iniquitate.

4. Nolite loqui : Hier. loquentes in cervice veteri, id est in contumacia pridem genti insita.

5. Neque à desertis montibus : supple, veniet vobis auxilium.

(a) . Var. : Deest ut. — (b) [ Hebr, condictum.] — (c) Exaltare.

8. Quoniam Deus judex est.

Hunc humiliat, et hunc exaltat : 9. quia calix in manu Domini vini meri plenus mixto.

Et inclinavit et hoc in hoc : verumtamen fæx ejus non est exinanita : bibent omnes peccatores terræ.

10. Ego autem annuntiabo in sæculum : cantabo Deo Jacob.

11. Et omnia cornua peccatorum confringam : et exaltabuntur cornua justi. Sed Deus judex : hunc humiliabit, et hunc exaltabit.

Quia calix in manu Domini est vino mero usque (a) ad plenum mixtus, et propinabit ex eo : verumtamen fæces ejus epotabunt (b) bibentes omnes impii terræ.

Ego autem annuntiabo in sempiternum : cantabo (c) Deo Jacob.

Et omnia cornua impiorum confringam : et (d) exaltabuntur cornua justi. 9. Calix in manu Domini : ultio, calix iræ, indignationis, Isa., li, 17, 22 ; calix mæroris et tristitiæ, Ezech., xxiii, 33. Vini meri : et hoc ad ultionem pertinet. Ebrietate enim et dolore repleberis, Ezech., ibid. et apud Jerem., li, 7. Calix aureus Babylon in manu Domini : de ejus vino bibent gentes. Plenus, calix plenus plenam ultionem designat : Calicem bibes profundum et latum, Ezech., xxiii, 32. Plenus mixto : Hier. vino mero usque ad plenum mixtus, in regionibus æstu torrentibus, ubi erant vina fervidissima, non bibebant, ac nequidem condebant (quod in usu est etiamnum per Italiam) nisi aliqualiter temperata : unde vulgaris potio Græcis x-oim ;, hoc est mixtio, dicebatur. Alii sic volunt intelligi, ut calicem Deus teneat non vino simplice, sed rebus aliis vino mero mixtis atque infusis plenum, quibus Sat nocentius. Et inclinavit... Hier. propinavit ex eo, calice scilicet. Fæx ejus : Hier. fæces ejus epotabunt, etc. Bibes illum, et epotabis usque ad fæces, Ezech., xxiii, 34. Usque ad fundum potasti, usque ad fæces, Isa., li, 17. Erat ergo illa mixtio quam Deus propinabat : et amplissima, pleno videlicet calice : et fervidissima, vinumque merum redolens : et turbida fæcibus, quam tamen ad imum haurire peccatores cogerentur, neque ullam partem divinæ ultionis effugerent.

(a) Var. : Domini, et vino meraco. — (b) Potabunt. — (c) [ Hebr. Psallam.] — (d) Deest et.