Psalmus LXXVI. Consolatorius

PSALMUS LXXVI. CONSOLATORIUS.

Rebellante Absalomo, Davide ad Domini judicia contremiscentej Asaphus, pii regis nomine, hoc carmen edidit. Certe ad versum usque 12, persona quædam singularis inducitur, eaque quæ Psalmos confecerit. Vide vers. 7, ex Hebr. Reliquus Psal. a vers. 14, afflicti reficit animum, ex recordatione Dei populum ab Ægyptiaca servitute liberantis. Convenit etiam populo a Nabuchodonosor afflicto, ex miraculis in suam olim gratiam factis spem erigenti.

VERSIO VULGATA.

1. In finem, pro Idithun, Psalmus Asaph.

2. Voce mea ad Dominum clamavi : voce mea ad Deum, et intendit mihi.

3. In die tribulationis meæ Deum exquisivi : manibus meis nocte contra eum : et non sum deceptus. VERSIO S. HIERONYMI.

Victori, pro (a) Idithun, Psalmus Asaph.

Voce mea ad Dominum exclamavi (b) ; voce mea ad Dominum (c) , et exaudivit me (d) .

In die tribulationis meæ Deum exquisivi (e) ; manus mea nocte extenditur, et non quiescit. 1. Pro Idithun. Psalmus Asaph : ita Hebr. et omnes interpretes : quo demonstrari videtur carmen hoc ab Asapho compositum, atque Idithuno traditum ; quo etiam sensu in titulo Psalmi xxxviii legimus : Pro Idithun, canticum David, ut supra diximus.

3. Manibus meis nocte... Hier. manus mea nocte extenditur, et non quiescit.

(a) Var. : Super. — (b) Ad Deum, et clamavi. — (c) Deum. — (d) [ Hebr. et præbuit mihi aurem.] — (e) Dominum requisivi.

Renuit consolari anima mea : 4. memor fui Dei, et delectatus sum, et exercitatus sum, et defecit spiritus meus.

5. Anticipaverunt vigilias oculi mei : turbatus sum, et non sum locutus.

6. Cogitavi dies antiquos, et annos aeternos in mente habui.

7. Et meditatus sum nocte cum corde meo, et exercitabar, et scopebam spiritum meum.

8. Numquid in æternum projiciet Deus : aut non apponet ut complacitior sit adhuc ?

9. Aut in finem misericordiam Noluit consolari anima mea. Recordans Dei conturbabar : loquebar in memetipso, et deficiebat spiritus meus. Semper.

Prohibebam (a) suspectum oculorum meorum : stupebam et non loquebar.

Recogitabam dies antiquos, annos sæculorum.

Recordabar psalmorum meorum (b) in nocte, cum corde meo loquebar, et scopebam (c) spiritum meum.

Ergone in æternum (d) projiciet Dominus, et non propitiabitur (e) ultra ?

Ergone complebit (f) usque in 4. Et delectatus sum... Quantum in peccatis meis fuit, nullam invenire potui consolationem : rursum cogitavi de Deo, et misericordia ipsius delectatus sum, at Hier. ex Hebr. aliter : Memor fui Dei, et conturbabar. Qui olim, afflictus quamvis, audito Dei nomine respirabam, nunc minis ejus territus, divini nominis recordatione conturbor : nempe consideravi mansuetudinem ipsius, consideravi pietatem, consideravi munditiam, et videns meipsum immundum, vehementer conturbabar. Comm. Hier. Et exercitatus sum, et defecit spiritus meus Hier. in Comment. In Hebræo melius habet : Loquebar in memetipso, et defecit spiritus meus : quod etiam ita vertit hic ipse Hier. sensusque est : Homo anxius ac tremens, suis se ipse cogitationibus conficit.

5. Anticipaverunt vigilias oculi mei. Comm. Hier. : in Hebræo aliter habet : Prohibebam, suspectum oculorum meorum : constupebam, et non loquebar ; ac sic ipse vertit hic. Idem. in Comm. : « Quod dicit, hoc est : Considerans peccata mea, oculos ad cœlum erigere non audebam : propterea sperabam, timebam, loqui non poteram. » Hebr. ad verbum : Tenuisti vigilias oculorum meorum : seu, tenuisti in custodiis oculos meos, ut ne palpebras quidem possem attollere.

6. Cogitavi dies antiquos : Lege Hier. : Cum præsentia omnia nil nisi horrorem injicerent, priscorum sæculorum miracula revolvebam, quibus sustentarem spem meam : vide vers. 14.

7. Et meditatus sum : Hier. recordabar psalmorum, cui Hebr. congruit : quærebam solatium in recordatione suavissimorum carminum, quæ, te auctore, cecini. Et exercitabar : Hier. nocte loquebar cum corde meo, cum corde meo garriebam : Septuaginta, ΐίολέσχουν. Vana et confusa animo volutabam, abreptus incerto cogitationum æstu. Scopebam : scrutabar spiritum meum : alii, ventilabam : hac illacque versabam : profundissimis et acutissimis curis me ipse conficiebam. At Septuaginta wwaXXcv, garriebam animum meum : cogitationes meas secabam quasi sarculo, Hier. ad Sun. et Fret. Quæ modo probaveram, eadem improbabam rursus, eodem ubique sensu, eadem animi fluctuatione.

8. Non apponet ut complacitior sit adhuc ? Hier. non propitiabitur ultra ?

9. Abscindet . · adde ut apud Hier. : Consummabitur verbum de generatione in

(a) Var. : [ Hebr. comprehendisti.] — (b) [ Hebr. carminis mei.] — (c) Scrutabar. — (d) [ Hebr. in sæcula.] — (e) Repropitiabitur. — (f) Complevit.

suam abscindet, a generatione in generationem ?

10. Aut obliviscetur misereri Deus ? aut continebit in ira sua misericordias suas ?

11. Et dixi : Nunc cæpi : hæc mutatio dexteræ Excelsi.

12. Memor fui operum Domini : quia memor ero ab initio mirabilium tuorum,

13. Et meditabor in omnibus operibus tuis, et in adinventionibus tuis exercebor.

14. Deus, in sancto via tua : quis Deus magnus, sicut Deus noster ? 15. Tu es, Deus, qui facis mirabilia.

Notam fecisti in populis virtutem tuam : 16. redemisti in brachio tuo populum tuum, filios Jacob et Joseph.

17. Viderunt te aquæ, Deus, viderunt te aquæ, et timuerunt, et turbatæ sunt abyssi.

18. Multitudo sonitus aquarum : vocem dederunt nubes.

Etenim sagittæ tuæ transeunt : finem misericordiam suam ? consummabitur verbum de generatione in generationem (a) ?

Numquid oblitus est misereri Deus ? aut complebit furore misericordiam suam (b) ? Semper.

Et dixi : Imbecillitas mea est : hæc (c) commutatio dexteræ Excelsi.

Recordabor cogitationum Domini : reminiscens antiqua mirabilia tua.

Et meditabor in omni opere tuo, et adinventiones tuas loquar.

Deus, in sancto via tua, quis Deus magnus, ut Deus ?

Tu es Deus faciens mirabilia : ostendens (d) in populis potentiam tuam.

Redemisti in brachio populum tuum, filios Jacob et Joseph. Semper.

Videntes te aquæ, Deus, videntes te aquæ parturierunt, et commotæ sunt abyssi.

Excusserunt aquas nubila, vocem dederunt nubes, et sagittæ tuæ discurrebant.

Vox tonitrui tui in rota, appa- generationem ? id est, oracula ejus quæ totie3 fausta audivimus, penitus desierant ; nec spes ulla super.

11. Et dixi : Nunc cæpi : Hier. hic et in Comment. In Hebræo aliter habet : Et dixi : Imbecillitas mea ; id est, hoc quod patior, non est de crudelitate Dei, sed de peccatis meis. Hæc mutatio : id est, Dei est res turbidas immutare : inde expectanda ? sunt vices.

12. Exercebor... Hier. adinventiones tuas loquar, sapientiæ tuæ arcana, et ad salutem nostram excogitata consilia.

13. In sancto via tuo, : viæ tuæ sanctæ.

14. Viderunt te aquæ ..... Psal. cxiii, 3 : Mare vidit, et fugit, etc. Ex hoc incipit graphice describere transitum maris Rubri : infra vers. 20.

15. Multitudo sonitus aquarum, recedentium, ac statim in Ægyptios refluentium : at Hier. excusserunt aquas nubila, id est, effuderunt imbres. Etenim sagittæ : Hier. et sagittæ tuæ (fulmina) discurrebant ; Dominus enim respiciebat Ægyptios per columnam ignis et nubis, et pugnabat contra eos, Exod., xiv, 24, 25.

(a) Var. Et generatione. — (b) Misericordias [pietates] suas. — (c) Mea est hæc ? — (d) [ Hebr. innotescens.]

19. Vox tonitrui tui in rota.

Illuxerunt coruscationes tuæ orbi terræ : commota est, et contremuit terra.

20. In mari via tua, et semitæ tuæ in aquis multis : et vestigia tua non cognoscentur.

21. Deduxisti sicut oves populum tuum in manu Moysi et Aaron. ruerunt (a) fulgura tua orbi ; concussa, et commota est terra.

In mari via tua, et semitæ tuæ in aquis multis ; et vestigia tua non sunt agnita.

Deduxisti quasi gregem populum tuum : in manu Moysi et Aaron. 19. Vox tonitrui tui in rota : instar rotæ rapido discurrentia, sive Deus revera intonuit, ut textus Exodi significare videtur ; sive iram ejus tonitrui ac fulguris imagine, Psalmi auctor designat, ut Psal. xvii, 14.

20. In mari via tua : qua tu populum deduxisti, dux ipse itineris et ante eos gradiens, Exod., xiii, 21, etc.

(a) Var. : [ Hebr. Illuxerunt.]