32. Sequitur hymnus de aduentu Domini

Veni, veni, Rex gloriae
Gh fests nos de carcere

CXSSOTSSC7ZSSOASS XXXII ZOSHLOSHLESDLESD

mordentis conscientiae
dimisso cuncto crimine.

Quamvis vero instruxeris,

emeris, liberaveris,

quid prodest, ni eduxeris
nos de squalore carceris?

Est carcer multum horridus,
tenebrosus ac foetidus
impurus omnis animus,
criminis sibi conscius.

Hic multam fert miseriam,
panis vitae carentiam,
aquae vivae penuriam,
verae lucis inopiam.

Verme mentis corroditur,
culpae foetorem patitur,

luxus affectu utitur,

metus frigore stringitur.

Iam iam gehennae traditus

ut inflammatur ignibus,
sic culpae vivens animus

cruciatur timoribus.

Poena sibi gravissima
est foeda conscientia, -
nam tormenta tartarea
scit sua fore praemia.

Haec quis umquam evaderet,

ni Deus homo fieret

hominemque redimeret
ac de culpis educeret?

Omnes culpa concipimur,
enutrimur ac nascimur,
mundi ab hac educimur,
si fide Deo iungimur.

Te, fabricator saeculi,
praebe praesentem homini,
donans formam remedii,
quo subtrahatur carceri.

Da nobis, fons munditiae,
nitorem conscientiae,

ut in ea tu sedule
digneris requiescere.

Aufer quodque obstaculum
inter nos et te medium,

ut tibi habitaculum

sit cor nostrum gratissimum.

Priva nos ignorantia,
quae mala docet plurima,
donaque nos scientia
horum, quae sunt utilia.

Cura mali pruriginem,
peccandi consuetudinem,
reduc tuam imaginem
in nativam originem.

Transfer irae de filiis

nos in filios luminis,

SCWSS XXXII ZOSDLESHLESDLESD

qui tui sumus nominis,
simus et vitae simplicis.

Extirpatis defectibus
ac reformatis viribus
mens divinis virtutibus
renovetur perfectius.

Spei cedat timiditas,

regnet mater humilitas,
summa virtutum caritas
ac mundi cordis puritas.

Amet te filialiter,

non timeat serviliter,

a quo tam singulariter
mens dilecta perenniter.

Purgata mentis acie

te cernat hic aenigmate,
donec educta carcere
tua fruatur facie.

Quamlibet sit exiguum,
quo recreas hic animum,
solatur tamen nimium
praesentis vitae taedium.

Quem modo dotas pignore
tuae futurae gloriae,

eia educ plenissime

de huius carnis carcere.

Ei educ hunc de tenebris
huius foetentis carceris,

ut te in regno luminis
semper laudet cum angelis. Amen.