37. Vbilemus singuli

»: fj Vbilemus singuli

carmina promentes,

festa tanti parvuli
crebro recolentes,
eius nam nativitas
fons redemptionis,
omnibus est caritas
haut malis, sed bonis.

Natus Deus virgine
cum humanitate
absque viri semine
salva puritate

pertulit inopiam
sponte princeps natus,
negat rerum copiam
faeno praesentatus.

Inter animalia

est praesepe missus,
quem nec vestis varia
texerat nec byssus,
caelum regit, aethera,
pontum, terram, mare,
barathrum et sidera
quae refulgent clare.

Fere quosque sumpserat

plebium defectus
propter nos, qui fuerat
omnibus perfectus,

firmae patientiae
speculum ut daret,
quavis a sorditie
sicque nos purgaret.

Denique turpissimam
mortem degustavit,
creaturam infimam
per quam sublimavit,
morte non indiguit

Christus, rex caelorum,
qui subire voluit
tormenta malorum.

Imploremus igitur

corde sitibundo

monarcham, quo regitur,
quidquid est in mundo,
ut caeli palatia
nos det speculari
in aeterna patria

secumque beati.