Caput 1
QUALITER DEUS ANIMAM INVITAT.
avpato quodam, dum ageretur memoria Virginis Matris S Dei, hee ancilla Christi desiderabat ipsam laudare; sed i; ignorabat qua eam laude digne posset extollere, Tunc solito I more ad pedes Jesu se prosternens, vidit Dominum habentem; super dextro pede quasi sapphirum, et super sinistro grana- tum, De quo dum miraretur, dixit ad eam Dominus: « Sicut sapphirus sua virtute malosdepellithumores, sic mea vulnera animae depellunt virus, et eam a maculis purificant; et sicut _granatum cor hominis lntificat, sic mea vulnera, post emen- Gationem peccatorum, animam in me gaudere faciunt. » Tunc rapta supra se in alta, vidit Regem gloriae, et ad dex- teram ejus imperialem Matrem ipsius, se vero ad sinistram. Etreclinans se in sinu ipsius, intenta aure cordis auscultabat dulcifiuum Cor Christi sine cessatione pulsu vehementi pul- ' sare, Pulsus vero divini Cordis sonabat, quasi animam in- Cosas; vitaret, ita dicens : « Veni ut poeniteas; veni ut reconcilieris; _divini; veni ut consoleris; veni ut benedicaris. Veni, amica mea, ut : percipias omnia quae amicus amico poterit elargiri. Veni,
x = 4 soror mea, ut possideas aeternam hereditatem quam tibi pretioso sanguine acquisivi. Veni, sponsa mea, ut mea divinitate perfruaris. »
Virgo itaque Maria habebat amictum crocei coloris, in quo erant rose rubew, et in ipsis rose aurese mirabiliter intext. Croceus color ejus designabat humilitatem, qua omni creaturae se subjaciebat; rubew ros, constantiam patientiae qua ad omnia mitis erat et patiens; rose vero aurew, amorem ipsius, quo omnia opera sua in Dei perficiebat amore. Sorcotium vero erat viride, et rose aureae intexte, designans quod semper in bonis operibus et virtutibus sanctis lorebat. Tunica autem erat ex auro purissimo et nimis fulgenti. Per aurtim significabatur amor, et sicut tunica proxima est corpori, sic amor cordi
Tunc illa beata salutabat preclaram Virginem per Cor dilecti Filii sui, et laudabat per Filium suum eam perfectiori laude, quam aliqua creatura ipsam posset laudare. Post hee Dominum ‘laudabat, ut ipse solus in ejus cantu laudaretur, et ut nihil adhuc quaereret quam suam laudem. Cui Dominus: « Quare, putas, cum antiphonas imponitis, inclinatis, nisi ut gratiam quam Deus animae infudit, cum gratiarum actione et laude suscipiatis? » Viditque de Corde Dei tubam prodeuntem ad cor animae, et iterum de anima circumvolvebatur ad Cor Dei, per quam laus Dei significa-
: ‘i
Chapter 49 of 257