Caput 11: De flagello domini

wir aliquando Dominum stantem, aureum flagellum

manu tenentem, sibique minantem. Tunc illa corruit in terra, et flagellum Domini’ amplexabatur. Idque dabatur intelligi quod homo cum gratitudine dona Dei suscipere debet, tam prospera quam adversa. Dominus autem elevans eam, tunica rubea eam induit plena foraminibus, dixitque ili: « Sic corpus meum in: passione totum erat undique perforatum et doloribus laceratum, ut a planta pedis usque ad verticem non esset in me vestigium sanitatis. » In hoc preefigurabatur quod molestia infirmitatis eam in brevi erat oppressura.

Vidit etiam Dominum aureum calicem retro se tenentem: per quod intellexit quod dulcedinem quam Deus animae infusurus est, ista necdum videt neque gustat, sed est in Deo abgcondita, a quo bona cuncta procedunt.