Caput 26

aliquam habere poterat. Insuper omnem gratiam et dulcedinem assuetam, Deique visitationem amiserat, ita ut flebiliter saepe querularetur, quod nec duleem de Deo habere Posset cogitationem, ac per hoc in tantam devenit tristitiam, ut quandoque miserabiliter post Deum amatorem suum clamaret, quod per totam domum sonus audiebatur. Sed cum in hac desolatione plus quam septem dies mansisset, benignissimus Dominus, qui semper juxta est his qui tribulato sunt corde, tam affluenti consolatione et dulcedine ipsam Perfudit, ut saepe a Matutinis usquead Primam, eta Prima usque ad Nonam, clausis oculis velut mortua, in Dei fruitione jaceret. In quo spatio piissimus Dominus mira secretorum suorum illi revelabat, ac dulcedine suze presentie in tantum letificabat, ut velut ebria ultra se continere non va “Jens, internam illam gratiam quam ante tot annos celaverat, etiam hospitibus et alienis effunderet; unde plurimi legationem suam ipsi ad Deum committebant; quibus singulis, prout Dominus sibi dignabatur ostendere, desideria cordis eorum intimabat, ac per hoc plurimum letificati Deo gratias retulerunt.

In hac etiam infirmitate sua dulcissimam sororem suam, scilicet venerabilis memoria Domnam Abbatissam, Dominus sibi per mortis substractionem abstulit; sed sicut ipsa farebatur, hanc et omnem desolationem suam, in infinitum ipsi Dominus recompensavit, ita ut-quoties vellet, animam ejus videret, et singula ejus merita agnosceret ', Sed cum adhuc conquereretur, quod ex dolore capitis somnum amisisset, homines eam ex infirmitateerrare dicebant, quia putabant eam nil aliud agere quam dormire. Familiaris autem sua cum eam interrogaret, quid tunc ageret cum sic clausis oculis immobilis jaceret, illa respondit : « Anima mea in divina fruitione deliciatur, natans in divinitate sicut piscis in aqua aut avis in aere; nullaque differentia est inter illam, qua Sancti jam Deo fruuntur et animae meae unionem, excepto quod illi in gaudio, ego vero in poenis. »

His diebus igitur infirmitatis suae cum tempus Quadragesimz advenisset, et illacum Domino in deserto manere spiritualiter decrevisset, nocte quadam, cum sibi videretur se cum Domino esse in deserto, interrogabat eum ubi nocte prima vellet manere. Cui Dominus ostendens arborem mirse pulchritudinis, sed cavam, quae dicebatur arbor humilitatis, dixit : « Hic pernoctabo. » His dictis, Dominus concayum arboris intravit. Tunc illa dixit: « Etego ubi manebo?» Cui Dominus: « Nescis advolare ad sinum meum, et ibi requiescere, uti altilia facere solent ? » Et statim vidit seipsam in specie avicula in sinum Domini advolantis, et ibi quietissime requievit. Dixitque ad Dominum : « Clementissime Domine, impone digitum capiti meo, ut vel sic obdormiam, » “Et Dominus : « Nescis quod avicule dum volunt somnum capere, caput pennis supponunt. » Etilla: « Domine, quid sunt penne meae ? » Respondit: « Desiderium tuum est penna rubea, quia semper ardet; amor tuus est.penna viridis, quia semper viget et crescit. Spes vero tua est penna flava, quia incessanter ad me anhelas. »

Tunc vidit ex Corde Domini stillare guttulas, quas ipsa rostro suo avidissime capiebat, de quibus inexpertam et ineflabilem jucunditatis hausit dulcedinem. Supervenit autem, ut sibi videbatur, sanctus Petrus, admirans valde quod Dominus majestatis tanta dignatione se animae inclinabat, Cui Dominus respondit: « Quid miraris, Petre? nescis quia primi et ultimi filii sunt carissimi ? Vos discipuli, primogeniti mei fuistis, quibus omnem benevolentiam exhibui, et omne quod yoluistis secundum desideria vestra ! in me habuistis. i

Ex tunc igitur spiritus ejus raptus est in coelum, ubi vidit Dominum in oriente sedentem, et felicis memoriae Visio... i Domnam Abbatissam sororem suam, vallatam personis Abbatisse iuunGanee anonisaumtt cate iorum cuam mertuonmeeies ore Quando autem yelut levi motu se movebat, statim ab omni- bus pérsonis, quas in terris sua rexerat providentia, sonus i fiebat tantw dulcedinis, quod tota coelestis militia ex hoc nova letabatur jucunditate, et omnes Congregationis per- son circumvolabant eam, in specie candidarum columba- rum. Post hee sancti Angeli omnia meritoria opera singu- larum personarum Deo offerebant in cumulum gaudii dicte Abbatisse. Illa vero pro Congregatione sic orabat : « Pater sancte, serva eas in nomine tuo quas dedisti mihi. » Cui Dominus respondit : « Voluntas tua, voluntas mea; nam i eas in innocentia ab omni malo servabo. » Orabat etiam Filium dicens: « Rogo ut in te unum sint sicut nos unum; sumus videlicet ut integra voluntate Deo in omnibus Deo uniti essent, sicut Sancti in coelo Deo per omnia sunt uniti. Cui Filius respondit : « Desiderium tuum, desiderium meum; ego in eis, et ipsi in me, ac per hac omnia, earum opera in me perficiam et confirmabo Post hac Spiritum Sanctum orabat dicens : « Sanctifica eas in veritate; earum digneris esse consolator. » Cui Spiritus Sanctus respondit : « Gaudium tuum, gaudium meum; ego earum y aon consolator esse volo et conservator. »

Dehine audivit sonum duleissimum in firmamento coeli 4, Sonus resonare ex sonitu disciplinarum, quas illa hora Sorores pro rum in commung clue” perctnertine ad’ eliae elatigorem ‘sonitusSaiicisieus sancti Angeli plaudentes saltabant, daemones animas cru- ciantes procul fugiebant, animae laxabantur a peenis, et