Caput 12

molestare, Contigit itaque die quodam ut Deussuam gratiam eidem participasset, et magnum bonum animae ¢jus fecisset;

Tentator cum in ejus praesentia esset, affuit tentator, immittens cordi “divinae ejus timorem illum et tristitiam, quod donum illud non jtimorem esset a Deo. Cum autem nimium fatigaretur, corruit ad pe-, des Domini Jesu, et conquerebatur infidelitatem cordis sui, i dicens : « Ecce, Domine mi, hoc donum offero tibi ad eter- nam laudem et gloriam tuam, orans ut si donum hoc non est ex te, nunquam amplius detur mihi, quia omni dulcedine / et consolatione propter te libentissime carebo. » Quam Do-

minus proprio vocans nomine ait : « Mi dilecta Mechtildis',

noli timere, ego juro tibi per virtutem meae divinitatis,

Timor pee quod timor et tristiia hes tenon novebunt, sed magis san-

inprofectum ctificabuat, et ad gratiam meam te preparabunt, Et si hes j 2m72. cordis tui gaudium non temperarent, cor tuum nimia duli cedinis affluentia:dissolvi oporteret. Noli mirari, si te iste i cogitationes impugnant, cum sis in mea praesentia; quia et diabolus me tentabat, cum propter te penderem in altare: in quo agnovit quod Dominus prolocutor voluit esse ejus apud Patrem suum, pro negligentiis ejus et commissis. Dedit ei etiam baculum ad sustentandum, qui non habebat capitellum quo posset sustentari; baculus vero ille humanitatem Christi figurabat. Ancilla Christi mirabatur cur baculus capitello careret, et ait Dominus ad eam: « Ego volo ™manum meam ponere super illum, ut inde sustenteris; cum ergo solatium in moerore dedero, scias quod in manu mea requiescis; sed cum non sentis consolationem, scias quia manum subtraxi, et tunc fideli corde mihi adheerebis. » PAO OUT, ak OS ROA Take RE