Skip to the text

Caput 36: Qualiter homo poenas suas committit deo, et de bonitate cordis dei, et qualiter deus virgines suscipit

ua Vice, cum propter infirmitatem suam inutilem se A reputaret, et poenas suas infructuosas judicaret, dixit ad eam Dominus: « Repone omnes peenastuasinCormeum, —_In Cor et ego eas tam excellenter perficiam, sicut unquam passio;gpurantur alicujus transferri altius potuit. Nam sicut divinitas omnes ROS passiones me humanitatis in se trajiciens sibi counivit, sic poenas tuas in meam divinitatem penitus transferam, et cum mea passione unum faciam, illamque clarificationem quam Deus Pater glorificate humanitati mew pro uniyersis passionibus contulit, tibi participabo. Singulas enim poenas tuas i amori consigna dicens : O amor, ea intentione qua hac de i! Corde Dei mihi attulisti, tibi committo, orans ut ea in summa i gratitudine perfecta ibidem reconsignes.

Cum etiam me laudare desideras, et in pcenis tuis non, i prevales, ora ut ea laude quain cruce Deum Patrem in Pro non peenis meis laudavi et in ea gratitudine qua ipsi-gratias egi, Chieias quia me voluit pro mundi salute talia pati, ct in amore quo {f. ¢53ce peenas libens et volens sustinui, ipsum pro tuis poenis collau_ dem et benedicam. Et sicut passio mea in coelo et in terra infinitum attulit fructtim, sic poenae tuae, sive quaecumque tribulation, hoc modo mihi commissa, in unione passionis meae, tam fructifera erit, ut singulis in coelo gloriam, justis

i

I féret relevamen. Quid est enim quod divinum Cor meum non possit in melius commutare? Nam omne bonum, quod coelum et terra continet, de bonitate Cordis mei profluxit. » Ostenditque ei omnium ordines Sanctorum et inestimabilem gloriam et dignitatem eorum, dicens: « Ecce quanta bonitas Cordis mei in Prophetis et Apostolis, ac singulis Sanctis operata est, quam dignissime omnia opera eorum perfecit, ac supra omne meritum remuneravit. »

Cum autem illa singulorum gloriam mira delectatione contemplaretur, vidit etiam Virgines; et in decore et deliciis earum prae ceteris sibi complacens, dixit ad Dominum: « Eia mi Domine, cum tantum honoris gratuito amore Virginibus contuleris, dic quzso, quid sit maximum gaudium tuum in cis? » Cui Dominus: « Etquomodo maximum scire velles, quae nec minimum in hac vita attingere Vales? Attamen aliquid de his te docebo: Deus Pater meus in tantum quamlibet diligit virginem, et ejus adventum majori expectat gaudio quam unquam rex aliquis ad sui unigeniti sponsam, ex quamagnum habiturum se sperat heredem. Statim enim ut in coelo vox illa sonuerit, quod virgo adveniat,totacceli dignitasin gaudio commovetur,etcum virgo primo ingreditur, ejus vestigia per totum coelum clangorem reddunt dulcissimum, unde omnes Sancti permotiletitia, in ejus laudes cum jubilo proclamant : Quam pulchri sunt gressus tui, etc. (Cantic.vut.1.) Ego quoque per memetipsum festinus assurgo, et ei obviam procedo, his advocans eam verbis: Veni amica mea, veni sponsamea, veni : coronaberis. (Isip. 1v. 8.) Qui vox mea tant sonoritatis est, ut totum impleat coelum, in tantum ut omniumtam Angelorum quam Sanctorum spiritus penetrans yelut resonantia organa voci mes faciat consonare. Assistens autem conspectui meo, se in oculis meis, et ego me in ejus oculis velut in speculum, in amantissimo amplexu meilli imprimo, in quo me cum tota divinitate sic illi infundo et pertranseo, ut in omnibus membris ejus, quocumque se vertat, totus esse videat; eamque vicissim mihi sic intraho, ut etiam ipsa intra me in omnibus membris appareat gloriose. Insuper ex meipsofacio ¢i coronam, unde eam velut sponsam meam legitimam dignissime coronabo. Spiritus etiam Sanctus tota suae dulcedinis et bonitatis affluentia eam penetrat, atque transfundit velut micam panis mero immissam. Unde omnibus qui in coelo sunt fit amabilis et persuavis '. »

Chapter 82 of 257