Caput 42: De throno dei, et de novem choris angelorum, ' et de quatuor osculis

vx hic liber scriberetur, ignorante penitus illa beata de C qua dicimus persona 4,-die quadam audivit in Missa vocem nominantem illam personam cui secreta sua revelare consueverat, ac dicentem : « Quid putas meriti accipiet illa pro eo quod scribit.» At illa admirans et stupens, familiarem suam si ea quae sibidicere solebat conscriberet requistvit, Illa vero fateri nolens, se prout poterat excusabat, addens ut Dominum interrogaret. Sequenti igitur die, cum beatam Virginem post Officium Salve sancta Parens salutaret, dixit ei Dominus : « Tace, et ea quae tibi do accipe, et eis fruere, » Cum vero ita esset expectans, coepit eadem verba iterare; sed cor ejus eam redarguitcogitans illud : melior est obedientia quamyictime,ultra prosequi non audebat. Et ecce duo Angeli

ia A. i venientes eam in sublime elevabant;anima vero hoc dono Dei se nimium indignam reputabat. Cui Angeli : « Obliviscere populum tuum et domum patris tui. » (Psal. xutv. 11.) In his verbis intellexit quod cum Deus animam per intimam contemplationem dignatur extollere, semetipsam et omnia etiam peccata sua debet oblivioni tradere, quatenus expeditius Deo vacans, his quae sibi revelantur limpidius valeat inhaerere, Tunc Angeli assumentes eam ad domum pulchervidit in ea novem choros Angelorum miro et ineffabili modo unum supra alium inmodum cujusdam testudinis, dispositas et ordinatas, In summitate autem supra chorum Seraphim, thronus Dei et beat Virginis excellentissime eminebat.

Vidit etiam de Corde Dei novem radios procedere in singulos choros, et quemlibet chorum radium suum omnibus choris aliis ministrare. Radius enim igniti amorisa Deo immediate procedens, chorum Seraphim illustrabat, et deinde choros alios omnes penetrabat. Sicque singuli lucem sibia Deo immediate infusam aliis choris communicabant. Tunc anima ad pedes Domini procidens, ipsum intimis precordiis salutabat. Et ait Dominus : « Ecce do tibi pacem meam, ut nunquam de aliqua re ita graveris, quod a me impediaris. » Fuerat enim nimis contristata, ita ut fere per septimanam ad Dominum per intimam cordis quietem non posset per venire. Recordata est vero vocis quam hesterna audierat die, et interrogavit Dominum si vere familiarisilla sua scripserit, vel quid sibi vox illa voluisset. Cui Dominus : « Ne timeas neque solliciteris : permitte eam facere quod facit, nam ejus cooperator ero et adjutor. »

Rogavit igitur Dominum ut cam instrueret qualiter beatam Virginem salutaret. Qui ostendens ei Cor suum: « Hic, inquit, inde accipies quo Matrem meam salutes ', » Statimque anima quasi avicula ad Ntus Domini volitans, grana turam familiaris vivit, Dominus et beata Virgo in invicem inclinantes, se diutissime sunt osculati. Dixitque Dominus ad animam : « Hoe osculum tuum in perpetuumeerit, et omnes qui me aut Matrem meam, in unione illa qua mihi unitur salutant feliciter inseparabili unione mihi adherebunt ',

Post hae anima scire cupiens ubinam anima felicis sororis M. modo esset, viditeam in choro Seraphim, in modum avis contra faciem Domini directe volitantem; per quod innuebatur cognitio illa qua in terris prae ceteris illu- Minata vigebat*. Vidit etiam. familiaris suae M. animam, quae cum sorore M. quasi unus spiritus fuerat in Christo, paulo inferius, et tamen ita vicinam, ut eam manu teneret. In fine autem Misse Dominus quatuor oscula dabat animae, pro benedictiorfe, cum ineffabilibus verbis dans ei certitudinem quod nunquam ab eo posset separari. aes es are aT eR ANS Seale EE