Caput IX - De hydropicis et paralyticis.

70 ¹ In Fanensi civitate, quidam hydropisis morbo detentus, per beatum Franciscum ab eadem infirmitate plene meruit liberari.

71 ¹ Mulier quaedam de civitate Eugubina, paralytica in lecto iacens (cfr. Mat 9,2), cum pro sua liberatione beati Francisci nomen tertio invocaret, ab infirmitate sua dimissa est et sanata.

72 ¹ Puella quaedam de Arpino, Soranae dioecesis, a morbo paralytico ita tenebatur obsessa, quod dissoluta in membris et per nervos contorta, omnibusque humanis actibus privata, potius videbatur vexari a daemonio quem humano spiritu vegetari. ² Tanta namque ipsius morbi oppressa fuerat laesione, quod videbatur omnino ad prima cunabula rediisse. ³ Tandem mater eius, divinitus inspirata, ipsam ad ecclesiam beati Francisci iuxta Vicum Album positam, portavit in cunis, et fusis ibidem lacrimis et precibus multiplicatis, ab omni infirmitatis periculo liberata, priori aetati reddita est et saluti.

73 ¹ In eodem castro iuvenis quidam cum paralysi esset detentus, ita quod ei clauserat oris ostium et oculos fecerat indirectos, a matre ad iam dictam ecclesiam est portatus. ² Cumque modo aliquo iuvenis ille se movere non posset, matre pro ipso suppliciter exorante, priusquam veniret ad propria, redditus est pristinae sanitati.

74 ¹ In Podio Bonizi puella quaedam, nomine Ubertina, cum caduco morbo tam graviter quam incurabiliter laboraret, parentes ipsius, iam de humano remedio desperantes, beati Francisci obnixe suffragia flagitarunt. ² Pari proinde consensu voventes beatissimi patris per annos singulos vigiliam ieiunare et in die solemnitatis ipsius aliquot pascere pauperes, si filiam suam a tam insolenti aegritudine relevaret, emisso voto, puella plene liberata convaluit, noxii morbi post hoc nullam sentiens laesionem.

75 ¹ Petrus Mancanella, Gaietanus civis, per paralysis morbum brachium perdidit atque manum, os retortum gerens usque ad aurem. ² Qui cum se consiliis exponeret medicorum, visum amisit pariter et auditum. ³ Tandem beato Francisco suppliciter se devovit, et sic ab omni dicta infirmitate beatissimi viri meritis exstitit liberatus.

76 ¹ Civis quidam de Tuderto in tantum arthritica gravabatur, quod propter vehementiam passionis quiescere penitus non valebat. ² Tandem cum ad nihilum redigi videretur, nullo iam medicorum remedio sublevatus, coram quodam sacerdote ad beatum Franciscum clamavit, et emisso voto, sanitatem pristinam impetravit.

77 ¹ Quidam nomine Bontadosus, cum in pedibus tam gravem sustineret dolorem, quod penitus se movere non posset, cibo perdito atque somno, a muliere quadam suasum est ei, ut beato Francisco suppliciter se voveret. ² Qui nimio dolore correptus, cum eum non esse sanctum se credere diceret, muliere nihilominus pertinacius suggerente, vovit se in hunc modum: ³ "Voveo me" inquit, "sancto Francisco et ipsum credo esse sanctum, si me infra trium dierum terminum ab hac aegritudine liberabit". ⁴ Qui mox ipso mirante surrexit, reversa quae abierat sospitate.

78 ¹ Mulier quaedam per annos plures in lecto infirmitatis suae decubans, cum se aliquo modo movere non posset, a beato Francisco sanata implevit officia vitae suae.

79 ¹ Iuvenis quidam in civitate Narnii per decem annos gravissima est infirmitate detentus, ita totus tumidus factus quod nulla potuit medicina curari. ² Quem mater sancto Francisco devovit, et statim ab eo suscepit commodum sanitatis.

80 ¹ In eadem civitate mulier quaedam per octo annos manum habuit desiccatam, nil cum ea operis facere valens. ² Cui beatus Franciscus in visione (cfr. Dan 4,10) apparuit, et manum eius extendens, in laborando reliquae adaequavit.