Capitulum 15

Qua lege modestiæ post orationum missam unusquisque ad suam redeat cellam.

FINITIS igitur psalmis, et quotidiana Fratrum congregatione (ut diximus) separata, nullus eorum audet parum subsistere, aut cum aliquo loqui, neque per totam diem cellam suam exire, aut opus quod in ea solitus est facere, præsumit deserere, nisi forte quum fuerint ad necessaria opera evocati: quæ egressi sic exsequuntur, ut nulla penitus inter eos collocutio habeatur. Imo sic unusquisque opus facit injunctum, ut psalmum aut aliquid de Scripturis memoriter revolvendo ac proferendo, non solum nullum det locum noxiæ conspirationi et pravis consiliis, sed neque otiosis colloquiis, corde et ore pariter occupato in meditatione spirituali. Nempe cum summa observantia custoditur ne quis deprehendatur cum alio, præcipue juniore, ad punctum temporis substitisse aut alicubi secessisse, vel manus suas invicem tenuisse. Porro, si qui contra horum aliquid egisse inveniantur, tanquam contumaces et prævaricatores mandatorum pronuntiati, non quasi levis culpæ obnoxii, carere non poterunt suspicione conjurationis ac pravi consilii. Quam culpam nisi publica pœnitentia purgaverint Fratribus congregatis in unum, nullus eorum Fratrum orationi interesse permittitur.