Skip to the text

V Propos

il ne faut supposer ces épreuves extrêmes que dans un très-petit1 nombre d'âmes très-pures et très-mortifiées, en qui la chair est depuis longtemps entièrement soumise à l'esprit. (P. 76.)

Hæc propositio, quatenùs aliquos sic verè supponit in quibus caro à longo tempore omninô subdita sit spiritui, falsa est, temeraria, adversa et injuria Apostolo, qui et testatur de seipso videre se legem in membris suis repugnantem legi mentis suae, et de omnibus generaliter pronuntiat quôd caro concupiscit adversùs spiritum; quinquagesimæ quintæ è damnatis propositionibus consona, et ex quâ periculum est, ne quis idem colligat quod ex illâ inferebant beguardi et beguinæ, de homine statum perfectionis assecuto sic asserentes2 : Tune sensualitas ita est perfectè spiritui et rationi subjecta, quod homo potest liberè concedere corpori quidquid placet.

Caeterùm déclarant doctores infrà scripti se hàc generali lege, quâ homo quisque post apostolum Paulum fateri se tenetur carnalem, venumdatum sub peccato, nolle comprehendere beatam Virginem Mariant Dei Genitricem, propter honorem Domini.

Footnotes

  1. Molin. prop. 12. ↩

  2. S. Anton., in III part. Hist. tit., II, cap. III. ↩

Chapter 36 of 202