Articulus 16

De cautela Ordinis Cartusiensis in vitando omnem simoniacam pravitatem.

LEGITUR in statutis Ordinis Cartusiensis : noviciis nec vestis nec aliud exigatur. Si Prior exegerit, sit extra sedem suam in ecclesia quadraginta diebus, et totidem faciat abstinentias sine misericordia infra sex menses. Si Procurator vel alius exegerit, sit per quadraginta dies novicius, et totidem in capitulo recipiat disciplinas. Prioratum quoque Prior et procurationem Procurator amittant, si eis scientibus exactio jam venerit ad effectum. Nullus etiam nostrum de rebus novicii aliquid postulet, nec ad procurationem aliquam faciendam novicius instruatur ab aliquo nostrum. Insuper prohibemus Vicariis et Priorissis atque conventibus monialium, de cetero ne recipiant in Sorores nisi quot de bonis monasterii poterunt sine penuria sustentari; nec aliquam sub cujuscumque commodi velamine recipiant, donec locus vacaverit; nec propter munera vel etiam promissa aliqua præsumant personam recipere, ne vitium committant simoniæ. — Ecce quomodo Ordo Cartusiensis non solum a personis recipiendis, sed a personis receptis, puta noviciis, prohibet aliquid exigi. Nec solum exactionem ad effectum perductam, sed item præsumptam, inchoatam seu attentatam punit districte : in quo aliis religiosis salutare præbetur exemplum.

Et confirmatio omnium prædictorum patet ex verbis S. Hieronymi, sic dicentis in Regula sua : Detestabilem hæresim simoniæ, quam communi pravitate diaboli moniales assuetæ committunt, etiam in auditu horreat vestra societas. Giezi pœna et Simonis vos terreat pravitas. Vox Petri vicarii Christi nunquam exeat de auribus vestris: Pecunia tua tecum sit in perditionem;¹ existimas enim donum Dei haberi pecunia. Communis mercatorum usus habet ut venditio commutetur in melius. Asserit namque simoniacus pecuniam esse præstantiorem dono Dei, quum illud commutat in ipsam. Ad vos venientes Sorores, ad sanctas Christi suscipite nuptias gratis; præponatur sanctitas pecuniæ; exquiratur bonitas vitæ, non generositas carnis, non utilitas mundi. Nulla omnino pactio, nulla opinio, æstimatio seu intentio de pecunia danda præveniat et receptionem præcedat, quæ pactio sive opinio puritatem mentis perturbat. Beatum Sapientia clamat, qui excutit manus suas ab omni munere, et qui post aurum non abiit, nec speravit in thesauris pecuniæ, quæ subvertit judicium.²³ Porro Soror quæ aliquid attulit, non inde extollatur, nec more femineo erecta cervice improperet aliis quæ ex paupertate venerunt, nec murmuret, si sibi non ministratur majori sumptu quam his quæ secum nihil attulerunt. Plus enim attulit Soror paupercula, si ingrediens affectum habendi dimisit, quam quæ multum afferens, superbiam tulit. Hæc Hieronymus.