Sectio 2, art. 11: Utrum omne ©ns sit bonum

St. qu, Videtur quod non, quia bonum addit supra ens perfectionem et appetibilitatem ; materia autem est ens, sed non habet rationem appetibilis ; item Aristoteles dicit : « In mathematicis non est bonum. »

Cenelusio tamen est : omne ens; in quantum esi ens3 est bonum>

Haec doctrina ad ftdem pertinet contra manichaeos, qui dicebant quaedain entia esse bona, et quaedam mala, secundum errorera de duplici principio. In Genesi I, 31, dicitur : « Vidit Deus cuncta quae fecerat et erant valde bona. »

Ratione sic probatur conclusio :

Perfectum habet rationem appetibilis et boni (art. 1). Atqui omne ens< m quantum est ensa est in actu et quodammodo perfectum. Ergo omne ens, in quantum est ens, est bonum.

Hoc est dicere, ut supra notatum est, a. 1, ad im : omne ens simpliciter est bonum secundum quid, prout habet saltem suam essentiam et existentiam, etiamsi non sit bonum simpliciter. Sic omne vinum, dummodo adhuc sit yinum et tion acetum, dicl potest bonum, seu non corruptum, quamvis non sit optimum.

Ad z*™. Bonum non contrahit ens ad modum praedicamentorum., id est non limitat ens ad aliquam categoriarn, ut substantia, quantitas, etc, attamen bonitas est modalitas transcendentalis entis minus universalis quam ipsum ens. Ens enim se extendit etiam ad unum et ad verum.

Ad 2um. Malum est privatio boni debiti in aliquo subjecto.

3nm. Materia prima est ens in potentia et bozmm in potentia. -nsuper pro compcsito bonum est habere suam materiam, sine qua esse non potest.

Ad fm. « in mathematicis non est bonum »s quia abstrahunt a motu et a fine. Propterea Spinosa qui voluit in metaphysica procedere modo geometnco, exclusit a consideratione metaphysicae causam emcientem eL finalem, et voluit omria deducere ex Deo, sicut proprietates trianguli deducuntur ex ejus natura.

t sufficienter consideratur bonum per respectum ad ens ; ab eo non reaater distinguitur, sed ratione ; est simpliciter posterius ente ; et omne ens est bonum saltem secundum quid; quamvis pluries careat perfectione secundum quam diceretur bonum simpliciter. Nunc consideratur onum, non per respectum ad ens, sed in seipso, in duobus articulis sequentibus.

l8G 1>£ BONO IN COMMUNI