Skip to the text

8. De beneficiis Dei tam generalibus quam specialibus

Hymnvs.

Neelorum si haberem
VAN linguas nec non hominum,

te laudare non valerem
summe Pater luminum
quantum merito deberem

a quo datum optimum.

Ad te namque me creasti
potenter ex nihilo,
secundum te me formasti
profundo consilio
angeloque coaequasti
mentis privilegio.

Ac viribus animatus
supremis et infimis

brutis eram tunc praelatus
ut decor imaginis

sanctus prudens temperatus
iustus inpassibilis.

Sed parum mihi donasses
formando tam inclitum,
transgressorem si damnasses
ingratum et tumidum
deceptumque ni salvasses
miserum ac perditum.

En tu mihi supplantato
nequiter a daemone
pie spem illo damnato
tribuisti veniae
tempore gratiae nato
locum dando pascuae.

Me peccantem tolerasti
satis longanimiter,
deviantem revocasti
compungens salubriter
meque culpantem quitasti
de culpa totaliter.

OKSALNE VII LOXMDLOSHLOSOLEOSOD

Tu me valde vulneratum
lavans sanas undique,
totum ungis et sanatum
oleo laetitiae

spe post vulnus sublevatum
miro lustras lumine.

Nunc in bono me firmando
periculis subtrahis

nunc mihi cooperando
nova dona tribuis,

haec tollendo seu donando
lucrum meum appetis.

Tu mihi das affluenter
opportuna victui

tuque largiris clementer
congrua vestitui

mei curam gerens semper
ut oculi proprii.

Est et iustum gloriari
quod dignus sim habitus
hic propter te tribulari
intus et exterius,

nam in hoc solet probari
praedilectus filius.

Omnis tua creatura
multum mihi proficit,

nam tam usu quam factura
primum fontem repetit,

sic natura sic scriptura

semper in te refluit.

Sed tu mihi profuisti
plus quam cuncta entia,
pro me carnem induisti
dum mira clementia
meque totum redemisti
Patris Sapientia.

O Paternae bonitatis
inexhausta pietas,

in Filio patet satis

ad me tua caritas,

laudis lucis maiestatis

tibi hinc aeternitas. Amen.

Chapter 8 of 103