Skip to the text

12. De consideratione multimodae miseriae humanae

Hymnvs.

SW.

nM dbirum est, si non lugeat,

IS 2 t experimento qui probat

quod vivere in saeculo

labor, dolor, afflictio.

Et quamvis iuste vixerit,
tamen hic vivens nemo scit,
an electus, an reprobus

a Deo sit praecognitus.

Heu quid aliud vivere

in huius mundi carcere,
quam a Deo recedere
peccatisque se subdere?
Nam carni satisfacere,
curiosa appetere

vaneque cor extollere
suet mundus suos docere.

Sic cum virtus deseritur,

iniquitas perficitur,

venter pro Deo colitur

ad votum mundo vivitur.

ZAZACA ONER. S

Heu quid aliud vivere
in huius mundi carcere,
quam inermem continue
belli stare in acie?

Nam instanter confligere
cum inimicis animae,
carne, mundo ac daemone,
nunc totum iusti vivere.

Ac sponte crucem tollere,
menti carnem subicere

in Deoque quiescere
cultus suadet iustitiae.

Heu quid aliud vivere
in huius mundi carcere,
quam in sacco et cinere
panem doloris edere?

Heu mihi multum misero,
caeco, surdo, claudo, curvo,
egeno, nudo, languido,
damnato in exilio.

Heu mihi, quia deficit
vita mea doloribus,
anni mei gemitibus,
timoribus et fletibus.

Heu mihi, nam sum plurimis

circumcinctus miseriis,

corporis, cordis, spiritus

tam diebus quam noctibus.

Solus sim seu cum aliis,
sanus, tristis seu hilaris
operans seu otiosus,
aerumnis sum circumdatus.

Heu heu heu quam innumeris
cladibus et miseriis
omnis homo et singulus
hic vivens est involutus.

Duc nos, o summa Trinitas,
supra mundi angustias,

ut tibi demus gratias

cum beatis perpetuas. Amen.

Chapter 12 of 103