Caput IX. De tertio folio vitis sive verbo Christi in cruce

1. Tertium folium et tertia citharae chorda est tertium verbura : Mulier, ecce, inquiensfiliiis tuus; et: Ecce, mater tua. Dulce verbum et suave, verbum mirabile et magnum continens pietatis affectum ! Non legiraus, bonum et benignissimum lesum, maxime cum ad aetatem provectam accesserat, carissimae Matri suae familiarius adhaesisse et cura ea frequentius convivatum fuisse et prae ceteris raitius

Psalm. 9, 1 1 : Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisii quaerentes te, Domine.

allocutum esse K Sed quantus in ipso fuerit circa Matrem caritatis affectus , iam corporaliter recessurus, brevibus verbis intimavit; et ut crucis suae taceam passionem , quantum circa beatam Matrem compassione nimia credis affectum fuisse, cuius cor mitissimum tam validi doloris gladio perforatum perfecte sciebat? Adauxit vulnerum passionem materna compassio; quam tam contritissimo corde, manibus complosis, oculis lacrymarum torrente fluentibus, vultu conlracto, voce querula el totis corporis viribus viriliter vidit sibi astare pendenti. Quoties ipsam, propter verecundiam virginalem pariter et immensitatem doloris slanlem, ut aestimo, cooperto capite, ingemuisse putas, lugendo filium et dicendo: Iesu, fili mi , Iesu, quis mihi det, ut ego tecum etro te moriar, fili mi, dulcissime Iesu! Quoties ipsam ad illa immitia vulnera verecundos, putas, oculos levasse; si tamen eos inde aliquando deflexit, vel si prae nimio fluxu lacrymarum illa potuit intueri. Quomodo ipsam prae immensitate doloris cordis, credis, non potuisse deficere, a quo ipsam summe miror etiam mortuam non fuisse? Commoritur vivens, vivendo ferens dolorem morte crudeliorem.

2. Sed ne moriendo deficeret, a Filio confortala est inlrinsecus, extrinsecus vero verbis et factis pie consolata. Quomodo? Stabat iuxta crucem - dixit ad eam: Ecce , filius tuus; quasi dicat: tu me filio corporaliler privaris; unde tibi amicum prae cunctis dilectum in filium do, cuius praesentia, raea interim absentia, consoleris. Tu me patre spoliaris, loannes, unde hanc mihi Matrem carissimam tibi in matrem trado. — 0 quam munificus factus es in nuptiis tuis, rex et sponse, bone Iesu; quam large omnia, quae habuisti, tradidisti! Ecce, ipsis crucifixoribus tuis orationis affectum , latroni paradisum, Matri filiura, filio Matrera, mortuis vitam, manibus Patris animara tuara , toti raundo signa tuae potentiae obtulisli, pro rediraendo servo non ex parte, sed totura sanguinera ex multis et largis foraminibus effudisti, traditori tuo seu proditori reatus sui poenam, terrae corpus non corrumpendura ad tempus tradidisti !