Prologus

Prologus •.

Ego sum vitis veraetc. 0 Iesu, benigna vitis, veni ! Lignum vitae , quod est in medio paradisi, Domine Iesu Christe, cuius folia sunt in medici-

nam, fructus vero in vilam aeternam; benedicte flos simul et fructus benedictae virgae', Virginis Matris castissimae, et sine quo nullus sapiens, quia tu es aeterni Patris sapientia, mentem meam debilem et aridam parte intellectus et aqua sapientiae dignare refjcere, ut, te, clavis David, aperiente, mihi reserentur obscura, te, o lux vera, radiante, tenebrosa pandantur, ut, per me temetipso manifestante et elucidante, loquens simul et audientes vitam habeamus sempiternam. Amen.