I. Hoe Christus ghedient hevet

Lieve Suster, ghi sult merken dat Christus die Gods Sone hem selven oetmoedichde en̄ vernieute, ende nam ane eens knechs forme, omme dat hi ons dienen woude. En̄ hi was sachtmoedich, en̄ goedertieren, ende ghehoirsam tote der doot sinen hemelschen Vader, omme onsen wille. En̄ hi was, in midden sine discipule, alse die dient. Ende hi sprac selve dat hi comen ware, niet omme datmen hem dienen soude, mer omme dat hi dienen soude¹. En̄ hier omme is hi verhaven na der menscheit², ende God heeft hem ghegheven enen name boven alle namen, alsoe Sinte Pauwels sprect, dat, inden name Jhesu, boeghen hare knien hemelsche, en̄ ertsche en̄ helsche³. Ende hier omme, ofte⁴ die ewighe wijsheit Gods vercoes armen, knechten en̄ sondaren te dienene, soe moechdi gherne dienen en̄ ghehoirsam sijn Gode en̄ uwen oversten. En̄ en acht niet groet dat ghi dient; mer ghi selt groet achten dat God ghewerdicht dat ghi hem dienen moecht⁵. Want al waerdi des keysers dochter van Rome, en̄ vrouwe van al der werelt; en̄ begaeſdi al dat, en̄ wort⁶ ene arme deerne, en̄ dienet⁷ Christo in sinen leden: soe mochti u wel verbliden, want u ware groet goet en̄ grote ere ghesciet. Want die meeste ere, en̄ die hoechste edelheit die in die werelt is, dat es Gode dienen, bekende wijt wale⁸. Want Gode wiselie dienen, dat is een ewich conincrike besitten, en̄ regeren. Ende al is dat rike nu in ons verborghen, het sal hem vertonen na dit leven alse Christus spreken sal: ‘Goet knecht ende ghetrouwe, ganc in die bliscap dijns heren⁹.’

En̄ hier omme, alle die ghene die heeren en̄ vrouwen willen sijn, ende niemene dienen, maer datmen hem diene: die en behoren ten rike Gods niet. Want die paeus van Romen scrijft hem knecht der knechten Gods: ende alsoe moet hi hem ghevoelen, in gheesteliken dienste, en̄ inden orbore der heyligher kerstenheit, sal hi Christus navolghere sijn en̄ met hem regneren.

Ghi wet oec wel dat sinte Franciscus, uwe gheestelike Vader, Christumme na volchde en̄ der Evangelien¹⁰, met woerden en̄ met werken. En̄ hi vercoes armoede, versmaetheit en̄ ghehoirsamheit, een dienstknecht te sine alle der werelt hadde hijt vermoghen¹¹. Hi was in midden sine broedere¹² oetmoedich, ende ghehoirsam, en̄ die minste onder hem allen; en̄ dese regule en̄ dit exempel heeft hi u gelaten hem na te volgene. Ende hier omme heten u overste prelate ministri, dat sijn dienaren, omme dat si dienen souden¹³ alle die ordine dore, lijflic ende gheestelic, dat is met arbeide, met leringhen, met correctien en̄ met heylighen levene. De regule houtmen nader gheloesen, niet naden texte, alse men dede int beghin¹⁴. Armoede is heerlicheit, rijcheit en̄ verweentheit worden, also verre alse ment vercrighen mach¹⁵. Metten woerden prijstmen armoede, maer die werken en volghen niet. Penitencie ende arbeit is sere vertraecht¹⁶, want de broedere achten hem crane, en̄ soeken solaes en̄ gherief¹⁷. Leringhe is subtylheit worden, questie, ende nuwe vonden¹⁸, daer die ere Gods noch vrucht der sielen lettel, ofte niet ane gheleecht. De correctie es sere ghesaecht¹⁹, want minne ende vrese sijn vertraecht. Men corrigeert meer omme die ſame, dan omme die ere Gods ofte omme der sielen salicheit. Ende aldus es heylich leven sere verdonkert en̄ vergaen in alle ordinen, en̄ in allen state van religien. En̄ hier omme, lieve Suster, wildi sijn ene levende dochter Gods, en̄ ghemint van onsen Here Jhesu Christo, soe moeti sinen exemple volghen en̄ sijnre leren, en̄ den heylighen, die hier voirmaels leeſden inden beghinne der heyligher Kerken, die regelen en̄ oerdinen stichten²⁰ met woerden en̄ met werken, met eersamen seden en̄ met heyligher oefeninghen, van buten en̄ van binnen, vore Gode en̄ vore die werelt. En̄ des moeti aldus beghinnen²¹.