XI. Vanden anderen slote

En̄ hier na volcht dat ander slot. Daer seldi in besluten uwen butensten sinliken mensce in uwen binnensten redeliken mensce, alsoe dat die sinlike mensce altoes ghehoirsam si der redelicheit, rechte alse ene deerne haerre vrouwen. Die redelicheit sal sijn uwe slot en̄ uwe celle, daer ghi in woenen selt, en̄ die ghi sterken en̄ cieren selt met caritaten, met heyligher oefeninghen en̄ met allen doechden, lijflye en̄ gheestelic. Dese celle heeft ‧v‧ poirten, dat sijn die vijf sinne, die God bevolen heeft der redene te behoedene en̄ te bewarene jeghen alle manieren van vianden¹. Ende al behoren de ‧v‧ sinne den uutwendighen mensche toe van rechte sijnre naturen, hi en machse nochtan niet regeren; want hi is selve sot en̄ doer, en̄ eendrachtich met sinen sinnen². En̄ hier omme moet hi selve dienen, met al dien dat hem toebehoirt, den inwendighen mensche. Want wanneer dat hi gaet uut enigher poerten vanden viven, sonder orlof en̄ toesien der redenen, soe sondicht hi altoes, eest dat hi volcht lost ende neyghinghe sijnre naturen. Ende dan moetene die redene intreeken, berespen en̄ castien, gheeselen en̄ disciplinen na groetheit sijnre misdaet: want bleve hi alsoe langhe buten, dat hi in liefden ofte in loste ghevaen worde, hi soude den inwendighen mensce na hem trecken in dat selve ghevankenisse. En̄ alsoe souden si beide apostateren en̄ dwasen³, en̄ hair slot en̄ hare celle verliesen. En̄ die vianden souden daer in comen en̄ die stat besitten. En̄ alsoe wert God en̄ alle doecht verdreven ute den rike der sielen. Hoedt dan uwe slot, en̄ oefent doechde, en̄ blijft gherne binnen: soe moechdi al uwe noet verwinnen⁴.