XIV. Vanden vijften slote

Ende dat is onse vijfte slot. Daer in vinden wi onse bloete verstaen verhaven, ghestadicht, starende en̄ scouwende met eenvoldighen ghesichte in godliken lichte. Alle die minne¹ daer brinct, dat sijn die uutvercoerne Gods²; want si vinden daer een scouwende leven, verhaven in ewigher minnen. En̄ sy hebben in hem een redelie leven, vol gracien en̄ caritaten en̄ heyligher oefeninghen. En̄ si hebben, onder hem, een sinlic leven na de ghebode Gods, met eersamen seden, in uutwendighen goeden werken vore alle menschen. En̄ alse dese ‧iij‧ levene alse één leven werden beseten en̄ gheoefent, elc in dat sine, soe is die mensche volcomen; want hi is, boven hem, Gode gheenicht met bloter minnen in godliken lichte. En̄ hi hevet in hem selven ene ghelijcheit Gods, overmits gracie en̄ wel gheordentheit van doechden. En̄ hi is, beneden hem, ghelijc der menscheit ons Heren Jhesu Christi, overmits penitencie en̄ een versmaden vleeschs ende bloets, ende alle ongheordender neyghinghen sijnre naturen.

Maer nu vintmen andere menschen die wanen volcomen sijn, en̄ nochtan sijn si desen onghelijc in allen dinghen. En̄ dat sijn die ghene die, overmits blote ledicheit en̄ onghebeeltheit van binnen, soe hebben si onwise bevonden en̄ sonder die minne Gods beseten³. En̄ hier omme dunet hem dat si selve God sijn; want si vinden hem minneloes, formeloes, beeldeloes, sonder kennisse, en̄ doechden quite⁴. Alle de Saeramente, en̄ alle de oefeninghe der heyligher Kerken, alse vasten, waken, beden, singhen en̄ lesen, en̄ ordine, en̄ wet⁵, en̄ alle die heylighe Scrifture, en̄ al dies de heylighen gheploghen hebben van beghinne der werelt: dat achten si al gader cleyne en̄ alse niets weert; want si sijn in niet wetene en̄ in onwisen verhaven, en̄ hare gheenicht⁶: en̄ die onwise houden si vore God. En̄ omme dat si Gode niet en minnen, en̄ ledicheit besitten in onwisen, soe dunct hem dat alle ordine van levene, en̄ van loene, en̄ van ondersceeden vergaen sal inder ewicheit; ende dat anders niet bliven en sal dan een ewich istech⁷ wesen, sonder persoenlije ondersceet in Gode ofte in creaturen⁸. En̄ dit is wel dat sotste en̄ dat quaetste onghelove, dat ye ghehoirt wart onder heydene, ofte onder Joden, ofte onder kerstine.

Ende hier omme willic dat ghi altoes blijft verhaven in uwe vijfte slot, scouwende, minnende, starende ende ney- ghende in uwen God, alsoe dat uwe gheest vernieute en̄ ghebreke in minnen, ende selve minne in minnen werde, ende één gheest en̄ één leven met Gode. En̄ dit is onse seste slot.