VI. Hoe die sieke hare ghedraghen selen

Voirtmeer alse ghi selve siec sijt, soe ghevoelt u alse een arm pelgrim die geherbercht is in een vremt buys, en̄ gherne in sijn ewighe lant ware. Sijt verduldich, blide en̄ ghedoechsam in allen dinghen, en̄ danckelic Gode van sinen gaven. En verkiest noch en begheert anders niet dan dat God gheven wilt. En sijt niet alte curioes noch achtsam uus selfs, mer laet u genoeghen al datmen u doet. Laet u te Gode¹ en̄ en claecht noch siecheit, noch ontroest, noch ontrouwe der menschen. En̄ al en visenteert u nieman, en murmereert niet, noch en ordelt niemene; maer nemet, vander hant Gods, al dat God op u ghestaden wilt. Et en̄ drinct datmen u gheeſt, alse een arm mensche, op dat² ghijt moecht³. Eest oec versouten⁴, ofte verbert⁵, ofte onsmakelic, peinst dat onsc Here ghespijst en̄ ghedrinet⁶ was in sijnre meester crancheit met edike ende met gallen: en̄ hi zweech, en̄ en claechde niet. Also latet u oec al ghenoeghen omme sinen wille. Eest oec dat u enichs dincs lust, dies ghi niet en hebt en̄ dies u noet is, dat moechdi segghen den ghenen die bi u sijn. Werdt u dan dat⁷, soe dankes Gode: en werdes u oec niet, soe sijt verduldich en̄ derves⁸ gherne om Gods wille, en̄ God sal selve u loen sijn. Dwinct uwe begheerte, en̄ en eyscht niet al dat ghi peinst en̄ dies u lust, want dies pleghen verweende rike liede⁹; maer het is verdrietelic in den armen menschen, en̄ die bi hem sijn die lachterent en̄ horent node¹⁰. Verghet men uus, en̄ en comtmen tote u niet alse u dunct dats u noet is, dan sijt gedoechsam en̄ in vreden; want dan is Christus bi u met heylighen en̄ met inghelen. Altoes sijt blide, en̄ en claecht noch en murmereert niet. Hebt Gode int herte, en̄ goede woerde inden mont: soe seldi altoes toenemen in doechden, en̄ alle die u ghenaken selen uus ghebetert werden¹¹.