VII. Van levene metten evenkersten
Voertmeer, alse ghi opstaet ende ghenesen sijt vander siecheit, so gaet oetmoedichlijc weder in uwen dienst, en̄ en verkiest niet; maer daermen u set, daer gaet, eest in1 wassche huus ofte tote den sieken, ofte in de cokene. En̄ verkiest altoes den nedersten dienst: en̄ gheeft men u dien, soe verblijt u, en̄ nemet gherne. Hoecht men u, soe bedrueft u, en̄ nemet node: en̄ alsoe seldi toenemen in doechden. Sijt simpel en̄ vroet, en̄ ghetrouwe in uwen dienst. En liecht niet, noch en zweert noch en vloect2 niet; want die willens ende wetens des pleghen, die verduemen hare siele. Sijt vredelic ende verdrachelic onder uwe susteren. En sijt niet eenwillich, maer eendrachtich met uwen susteren tote allen goeden dinghen. En scelt niet, en versmaet niemene, en bedroeft noch en bedruct niemene; en bescaemt niemene noch en lachtert niemene, en ordelt niemene. En sprect ghene achtersprake. Mint alle menschen te Gode; en̄ en benijt noch en bedriecht niemene, mit woirden noch met werken. En hebt geen ansel3, noch en wreet gheen dinc. Sijt saechte en̄ goedertieren, en̄ en strijt omme gheen dinc; maer laet u altoes verwinnen4. Hebt liever die doeghet te behoudene, dan hoverde, ende crijch, en̄ eyghenen wille5. En doet geen dinc ghevensdelie omme u te toenne6 ofte omme heylich te scinene7. Sijt warachtich in woerden en̄ in werken, en̄ haet alle ondoechde in u, en̄ die merct nauwe en̄ verdrijfse8 waer ghi moghet. Leert die ghene daer ghi bi sijt, met goeden woerden ende noch meer met goeden werken. Eest dat u yeman yet misdoet ofte misseecht, dat vergheeft hem te hans in uwe herte, al en begheert hijs niet noch en bidt9: en̄ toent hem alsoe goeden anscijn en̄ alsoe blide, dat hi hem scamen moghe vore Gode en̄ vore u, en̄ ghesaecht werden in sijn ghemoede. Eest oec dat ghi yemene misdoet ofte missegt, bidt hem te hans dat hijt u vergheve, en̄ valt hem te voeten, eest dat ghine daer mede saechten moecht en̄ sine hulde10 ghewinnen. Sijt altoes gracioes, blide en̄ goedertieren onder uwe gheselscap; niet sonderlinghe, maer ghemeine, en̄ ghereet yeghewelken dies u behoeft.
Siet dit sijn die dinghen die ghi nu ghehoirt hebt, die God van u begheert.
Footnotes
-
F.K. int. ↩
-
De eerste beteekenis van vloeken, is kwaed spreken of wenschen, by Kiliaen imprecari, sinistra imprecari. Surius vertaelt: nee unquàm sciens et prudens cuiquam maledicas aux execrationibus utaris. ↩
-
Sur. non rancorem ullum retineas. Zie het woord verklaerd hiervoren, bl 36, aenteek. 4. ↩
-
Sur. sed semper vinci ac superari te patiaris. ↩
-
Sur. magisque velis virtutem servare incolumem, quàm superbiam, contentionem, ac propriam retinere voluntatem. ↩
-
K. te tooghene. F. toonen, kwalyk, want het is een gerundium, en staet voor toenene. ↩
-
Aldus K alleen. De andere Hss. hebben omme heylich scinen, hetwelk ook te wettigen is. ↩
-
K. verdrijftse. ↩
-
Versta, al vraegt of wil hy geene vergiffenis. ↩
-
Versta, gunst, vriendschap. Zie het woord verklaerd in het Tabernakel, II, bl. 9, aenteek. 1. ↩
Chapter 8 of 22