Skip to the text

Articulus 12

De miraculis præclarissimis beatissimorum Apostolorum.

SICUT præhabitum est et probatum, non armorum potentia, non violentia præliorum, non humanæ sapientiæ verbis, non magicis artibus, sed per ignea verba Spiritus Sancti, per gloriosa et innumerabilia signa mundum converterunt ad Christum Apostoli.1

Unde sacratissimus Apostolorum princeps tam innumerabilia et præclara fecit miracula, quod habitatores Jerusalem vicinarumque urbium ægros posuerunt in lectis in plateis Jerusalem, quatenus veniente Petro, umbra illius obumbraret quemquam illorum, et sanabantur.2 Denique claudum ex utero plene sanavit; Tabitham suscitavit a mortuis; Æneam, qui octo annis paralyticus jacuit, verbo erexit. Ab Herode incarceratus, ab angelo est eductus.3 Dum Cornelium centurionem et ejus amicos instrueret, descendit super illos Spiritus Sanctus in signo visibili, et loquebantur variis linguis.4 Filium Theophili principis Antiochiæ resuscitasse describitur. Romæ etiam coram imperatore et populo mortuum reduxit ad vitam. Stanteque eo coram judice infideli, vultus suus miro refulsit splendore. Quumque pro Christo suspensus esset in cruce, capite deorsum verso et pedibus sursum, viderunt Christiani angelos cum rosis ac liliis ei adstantes. Infinita fuerunt magnalia ejus, quibus per se ipsum ac suos discipulos Italiam, Africam, Galliam, Germaniam atque Hispaniam convertit ad Christum.

Insuper, sanctus evangelista Joannes totius Asiæ fundavit ac rexit Ecclesias. Quatuor mortuos suscitavit in Epheso.5 Missus ab imperatore Romano in calidissimi olei dolium, exivit illæsus. Venenum pravissimum absque læsione totaliter epotavit. Virgas et lapides in optimum aurum convertit. Margaritas comminutas et sparsas divina redintegravit virtute. Templum Dianæ orando destruxit.6 Totius Ecclesiæ statum agnovit futurum, et in Apocalypsi descripsit. In sepulcro se ipsum sanus locavit, cœlestique eum lumine ambiente, obdormivit in Christo; atque ex tunc ex sepulcro ejus manna effluxit.

Amplius, Paulus apostolus primo durissimus Christifidelium persecutor, quum ad persequendum Christianos proficisceretur Damascum, in via a Christo correctus et prostratus, in fidelissimum apostolum est conversus;7 raptusque fuit ad tertium cœlum, Deum quoque per essentiam vidit ad tempus.8 Post hæc orsus est prædicare, et tanta fecit prodigia, quod ex contactu sudariorum et semicinctiorum ipsius, sanabantur omnes infirmi qui ea tangebant.9 In Lystris claudum a nativitate curavit, dicendo: Surge super pedes tuos rectus.10 Eutychum de tertio cœnaculo lapsum ac mortuum, restituit vivum.11 Patroclum quoque Neronis imperatoris pincernam defunctum, reduxit ad vitam. Innumerabilia fuerunt ejus miracula: nam et quum duodecim viros baptizasset, venit super illos in signo visibili Spiritus Sanctus, et loquebantur variis linguis.12

Porro Andreas apostolus quadraginta viros submersos qui ad eum navigare cœperunt, reductos ad littus et sibi adductos, pariter suscitavit: qui resuscitati, omnia quæ eis acciderant exposuerunt. Juvenem a canibus suffocatum, reduxit ad vitæ usum. Totam Achaiam replevit ecclesiis.13 Quum mulier quædam maligna proprium filium atque Andream apostolum coram judice falsissime accusasset, et super eos judex damnationis protulisset sententiam, invocavit Andreas Christum; et ecce repente tonitru grande insonuit, terra contremuit, et mulier illa fulmine percussa interiit. Postremo Andreas ab Ægea proconsule cruci affixus, tanto lumine desuper fuit perfusus, quod per mediam horam nemo eum quivit adspicere; recedenteque lumine, anima ejus in alta ascendit cœlorum. Ægeam vero eodem die diabolus horrenda occidit morte.

Insuper, S. Thomas apostolus missus a Christo ad Indiæ regem, in via sponsam cujusdam regis filiam cum sponso benedixit, sicut rex postulavit. Quum enim Thomas esset in nuptiis illis, nec aliquid manducaret, sed oculos teneret in cœlum fixos, quidam ministrantium alapam dedit ei. Quumque ille minister iret ad hauriendam aquam, accurrens leo eum occidit; canis quoque horribilis manum qua percussit Apostolum, morsu abscindens, eam in præsentia omnium coram Apostolo posuit, et admirati sunt universi, postulavitque rex ut Apostolus sponsam cum sponso benedicere dignaretur. Quo facto, Christus eisdem apparuit, atque Apostolum ad eos induxit, qui convertit eos ad fidem. Quibus et protinus duo angeli apparuerunt, hortantes eos ad castitatem servandam; feceruntque ita. Post hæc ad Indiæ regem perveniens, magnam ab eo pro construendo palatio accepit pecuniam, quam totam rege absente dedit egenis;14 et populo prædicavit. Quod rex reversus conspiciens, Thomam incarceravit. Quo facto, frater regis defunctus est: qui quarto die resuscitatus, nuntiavit regi quod Thomas esset Dei amicus, et quod angeli ei servirent. Sicque regem et fratrem ejus ac multa millia S. Thomas convertit, atque innumerabiles ægros undique adductos simul curavit. Post hæc gloriosus Thomas in superiorem Indiam est profectus, ubi innumerabilibus fulsit miraculis, et multos valde convertit. Rex vero incredulus fecit eum nudis pedibus super laminas ferreas stare ardentes; fonsque erupit ibidem, et Thomas permansit illæsus. Tunc jussit eum rex in ardentem jactari fornacem, de qua die sequenti S. Thomas exivit illæsus. Tandem gladio est occisus. Hic felix Apostolus Parthis, Medis, Persis, Hyrcanis, Brachmanis et Indis fidem saluberrimam prædicavit.

Præterea, quum pagani Philippum apostolum ad sacrificandum Marti compellere vellent, egrediens draco, pontificis filium duosque tribunos occidit, ac ceteros suo infecit fœtore. Dixit ergo Philippus: Statuam istam confringite, et pro ea Christum Dominum adorate, ut infirmi vestri curentur et mortui suscitentur. Annuentibus igitur illis, S. Philippus suscitavit tres illos defunctos, curavitque ceteros; draconi quoque præcepit abire.

At vero Matthæus sanctus evangelista atque apostolus in urbem Æthiopiæ veniens, duos magos acerrimos qui se tanquam deos adorari fecerunt, convicit ac effugavit; regisque filium mortuum suscitavit : quo facto, rex et regina cum filio suo ac filia et populo sunt conversi.

Insuper, Bartholomæus sanctus et gloriosus apostolus magnum per omnia fructum et innumerabilia fecit miracula, regisque filiam curavit lunaticam, et dæmoni jussit ut idola frangeret. Quo facto, angelus cunctis ibi apparuit, eisque dæmonem quem in idolo colebant, in horrenda Æthiopis forma monstravit. Tunc rex cum regina ac filia multaque plebe fidem et sacrum suscepit Baptisma.—Aliorum Apostolorum gloriosa gesta ac divina miracula, brevitati studens, omitto, et hæc pauca de multis perstrinxi.

Ecce hæc fuerunt sanctorum arma Apostolorum, per quæ idololatriam destruxerunt, et mundum ad fidem cultumque Christi feliciter perduxerunt. Nec soli Apostoli, sed et posteri Christiani perfecti usque ad tempora ista hujusmodi operati sunt signa.

Footnotes

  1. lib. I, art. viii. ↩

  2. Act. v, 15. ↩

  3. Act. ix, 33, 34. ↩

  4. Act. x, 24-46. ↩

  5. Act. xii, 4-10. ↩

  6. Act. iii, 2-7. ↩

  7. Act. vni 3; ix, 1-22. ↩

  8. II Cor. xii. 2. ↩

  9. Act. xix, 11, 12. ↩

  10. Act. xiv, 7-9. ↩

  11. Act. xx, 9-12. ↩

  12. Act. xix, 5-7. ↩

  13. Act. ix, 26-41. ↩

  14. Act. viii 3; ix, 1-22. ↩

Chapter 106 of 114